Müca'nýn Demliði

Olurda bir ilkbahar günü
Senin aþkýnla atan þu kalbim
Durursa eðer,
Teneþir tahtasýndaki çýplak vücuduma
Sýcak ellerinle bir kez dokun ...
Bembeyaz giydirilmiþ kefenle sarýlý vücudum
Yatýrýlýrsa musalla taþýna,
Okunursa ardýmdan dualar
Sakýn aðlama ...
Seninle mutlu olduðum günleri düþün ...
Benim seni, senin beni
Mutlu ettiðimiz günleri ...
Ve sakýn aðlama ...
Bir kez daha kefende sarýlý vücuduma dokun
Ve öp beni ...
Toprak altýna girmeden son kez öp beni ...
Ve üstüme toprak atýlmadan ilkbaharda açan bir çiçek at,
Sonra biran düþün
beni nasýl mutlu ettiðini,
ve bana neler için kýzdýðýný ...
Sakýn aðlama ...
Her sene öldüðüm gün bana gel
Ýnan sana olan SEVGÝMLE mezarýmdaki o çiçek
Hep açacak ...
Ve bana sadece
Seni Seviyorum de ...

SENÝ SONSUZA KADAR SEVECEÐÝM KÝRPÝ'ciðim!!!

Seni Seviyorum baþýmýn tatlý belasý,
Sadece kim olduðun için deðil, seninle beraberken kim olduðumu anladýðým için ...
Seni Seviyorum baþýmýn tatlý belasý,
Sadece kendine yaptýklarýn için deðil, bana yaptýklarýn için ...
Seni Seviyorum baþýmýn tatlý belasý,
Saklý kalmýþ BEN’i ortaya çýkardýðýn için ...
Seni Seviyorum baþýmýn tatlý belasý,
Elini kalbimin üzerinde hissettiðim zaman, üzüntülerim silinip onlarýn yerine, þimdiye kadar kimsenin baþaramadýðý güzellikleri, o sýcaklýðý, o ýþýðý, ortaya çýkardýðýn için ...
Seni Seviyorum baþýmýn tatlý belasý,
Hayatýmý bir tapýnaða çevirdiðin ve her günümü bir þarký haline getirdiðin için ...
Seni Seviyorum baþýmýn tatlý belasý,
Çünkü sen kimsenin baþaramadýðý þeyi, kendimi iyi hissetmemi ve hiç bir zaman olmadýðý kadar mutlu olmamý saðlýyorsun ...
Seni o yüzden çooookkkk Seviyorum baþýmýn tatlý belasý ...
Sen bunlarý konuþmayla, dokunmayla ve iþaretle deðil
Sadece kendin olmakla yapýyorsun ...
Ýþte bu yüzden Seni ölesiye Seviyorum Caným Aþkým !!!

6.02.2008 tarihindeki makalemin tekrar düzenlenmiþ halidir

 

 

Tüm Ortadoðu ve batý kültürlerinde, biliriz ki Tanrýnýn yarattýðý ilk insan Âdemdir. Âdemin eþi olarak da, bir gün Âdem uyuklarken, bir kaburga kemiði alýnarak bu kemikten Havva yaratýlmýþtýr.  Biliriz ki Âdemin cinsiyeti erkek iken, Havva’nýn cinsiyeti diþi olup, her ikisinin de göbek deliði bulunmamaktadýr.  Çünkü her ikisi de doðrulmamýþ, Tanrý tarafýndan yaratýlmýþlardýr.

Yüzde doksan dokuzu Müslüman olan ülkemizde bile bu Eski Ahit öyküsüne, bu þekliyle, inanýlmaktadýr. Ama bu öykünün bir Eski Ahit öyküsü olduðu, bir Tevrat öyküsü olduðu bilinmeden inanýlmaktadýr. Ýþin ilginç tarafý bu öykünün Kuransal bir öykü olduðu bile sanýlmaktadýr. Hatta bundan herkesler eminlerdir de. Bu saný aslýnda 1400 senedir piþirilen ve insanlarýn önüne konan bir çorbadýr. Bu çorbanýn neden bu þekilde piþirilmiþ olduðu bilinmiyor. Ama þöyle bir gerçek var; Kuran, kendinden önce gelmiþ tüm semavi kitaplarýn doðrulayýcýsý olarak indirilmiþtir. Bunu Kuran kendi diliyle bize þu þekilde aktarýr:

2:91- Onlara, "Allah'ýn indirmiþ olduðuna inanýn" denildiðinde þöyle konuþurlar: "Biz, bize indirilene inanýrýz." Ve ondan ötesini inkâr ederler. Oysaki o, kendilerinin yanýndakini doðrulayýcý bir gerçektir. Söyle onlara: "Madem iman sahibiydiniz, daha önce Allah'ýn peygamberlerini niye öldürüyordunuz?"

2:97- De ki: "Kim Cebrail'e -ki o, Allah'ýn izniyle Kuran’ý kendinden öncekini doðrulayýcý, insanlara yol gösterici ve müjde olarak senin kalbine indirmiþtir- düþman kesilirse,

 

Madem Kuran kendinden önceki kitaplarý doðrulamaktadýr, o halde neden Tevrat-Kuran arasýnda ve Ýncil-Kuran arasýnda tezat teþkil edecek bilgiler mevcuttur?

Kuranýn deðiþtirilemezliði ve korunmuþluðu daha deðiþik bir tartýþmanýn konusudur, ama burada “orijinal” Kuranýn deðiþtirilmemiþ olduðunu kabul ettiðimiz anda ve buna inandýðýmýz anda karþýmýza aksi kanýtlanmasý zor bir iddia çýkmaktadýr.  Bu iddia da Tevrat’ýn da Ýncil’in de orijinal metnine sadýk kalýnmamýþ olmasýdýr. Yani Tevrat’ýn da Ýncil’in de orijinal metinleri bir yerlerde gizlenmektedir. O halde, madem ki Kuranýn deðiþtirilmemiþ olduðunu kabul etmekteyiz, ki bu deðiþtirilmemiþ olma durumu bir sürü veriyle ve takip edilen yöntemler dolayýsýyla çok kolaylýkla ispat edilebileceði gibi, Kuranýn bizatihi kendisi bunu mükemmel bir þekilde haykýrmaktadýr,

(15:9- Hiç kuþkusuz, o Zikir'i/Kur'an'ý biz indirdik, biz; her hal ve þartta onu muhakkak koruyacak(hafýzun) olan da biziz), kabul etmemiz gereken diðer gerçek ise, Kuranýn doðrulayamadýðý bu kitaplarý tamamladýðý ve düzelttiði gerçeðidir.

 

 

 

Ýþte bu aþamada sizlere oldukça ilginç bir ayetten bahsetmek, bu ayete dikkatleri çekerek deðinmek istiyorum.  

 

Nisa:1- Ya eyyühen nasütteku rabbekümüllezý halekaküm min nefsiv vahýdetiv ve haleka minha zevceha ve besse minhüma ricalen kesýrav ve nisaa vettekullahellezý tesaelune bihý vel erham innellahe kane aleyküm rakýyba

(Meal: Ey insanlar! Sizi bir tek canlýdan yaratan, ondan onun eþini de vücuda getiren ve o ikisinden birçok erkekler ve kadýnlar üreten Rabbimize karþý gelmekten sakýnýn. Adýný anarak birbirinizden dilekler dilediðiniz Allah'tan korkun. Rahimlerin haklarýna saygýsýzlýktan da sakýnýn. Þu bir gerçek ki Allah, Rakib'dir, sizin üzerinizde sürekli ve titiz bir gözetleyicidir.) 

 

Bu ayete paralel olarak, yine ayný þekilde ayný anlamlarý taþýyan ve ayný kelimeleri kullanan, ama  sadece "ceale" sözcüðüyle farklýlaþan Araf:189 ayeti vardýr.

Araf:189 da buraya kopyalarsak;

Araf:189 - Hüvellezi halekaküm min nefsiv vahidetiv ve ceale minha zevceha li yesküne ileyha felemma teðaþþaha hamelet hamlen hafifen fe merrat bih felemma eskalet deavellahe rabbehüma lein ateytina salihal lenekunenne mineþ þakirin.

(Meal: O, odur ki, sizi bir tek canlýdan yarattý, eþini de ondan vücuda getirdi ki, gönlü buna ýsýnsýn. Eþini sarýp kucaklayýnca o, hafif bir yük yüklendi de bir süre onu gezdirdi. Aðýrlaþtýðýnda ikisi birden Rablerine þöyle dua ettiler: "Bize iyi huylu, yakýþýklý bir çocuk verirsen yemin ederiz, þükredenlerden olacaðýz.")

görülür ki ayný nefsden yaratma bolümü iki ayette de aynýdýr. Fakat eþin ortaya konmasýna iþ geldiðinde birinci ayette “yaratmak” fiili kullanýlýrken neden ikinci ayette “yapmak”(ceale) fiili kullanýlmaktadýr?

 

Yukarýda verilen tercümeler, bu ayetlerin klasik tercümeleri olup, beþ aþaðý on yukarý tüm meallerde ayný þekilde meallendirilmiþlerdir.

 

Buraya Nisa:1 ayetinin türkçe transliterasyonunu gözden kaçýrmamak için tekrar koyalým:

Nisa:1- Ya eyyühen nasütteku rabbekümüllezý halekaküm min nefsiv vahýdetiv ve haleka minha zevceha ve besse minhüma ricalen kesýrav ve nisaa vettekullahellezý tesaelune bihý vel erham innellahe kane aleyküm rakýyba

 

Nisa:1'in Türkçe tercümesi þu þekilde yapýlabilir:

Nisa:1- Ey insanlar! Rabbinizi dinleyin ki, O, sizi tek bir nefsten yarattý, ondan (o nefsden), o diþinin eþini de yarattý, ikisinden pek çok erkek ve kadýn üretti ...... ve adýna birbirinizden isteklerde bulunduðunuz ALLAH'a saygý gösterin; akrabalara da... ALLAH elbette sizi Gözetlemektedir.

  

Ayný þekilde bu tercümeyi þu þekilde yapmak da mümkündür:

Nisa:1- Ey insanlar!Rabbinizi dinleyin ki, O, sizi tek bir nefsden yarattý, o nefsden de o nefsin eþini yarattý ve ikisinden pek çok erkek ve kadýn üretti ........ 

 

Yaratanýn yazým þekillerine hayranlýk duymamak elde deðildir. Zira bu iki tercüme þekli, ayeti bir kere daha düþünmemize kapý açmaktadýr. Ayet yukarýdaki þekilde deðil de “Ya eyyühen nasütteku rabbekümüllezý halekaküm min nefsiv vahýdetiv ve haleka zevceha…….” denmiþ olsaydý, yani “minha” eksik yazýlmýþ olsaydý, klasik anlaþýlan anlama aynen uyulacaktý. Halbuki bu sözcük var olduðu müddetçe, bu sözcükten  diþil bir kelime olan “nefs” sözcüðü anlaþýlabileceði gibi, “o diþinin” manasý da anlaþýlmaktadýr.

 

Bu yöntem Arap gramerinin bir þekli deðildir. Ben buna Kuran Arapçasý grameri demek istiyorum. Bu gramer, yani Kuran Arapçasý grameri, o kadar ilginç bir yöntem ortaya koyar ki, eðer bir kelime veya sözcük, hitab ettiði insan ve cinlerin düþünce sistemlerinde bir çeliþki uyandýracak ise, o çeliþkiyi ortadan kaldýrmak amacýyla, Kuran, kendisi o sözcüðü kendi içerisinde bambaþka bir konuyu açýklarken ortaya koyuverir, öyle ki, siz o ayeti okurken “bu ayetin burada ne iþi var” demekten kendinizi alamazsýnýz.

 

Nitekim  böyle bir ayet, Al-i Ýmran suresi ayet 59’da karþýmýza dikilir.

3(Al-i Ýmran):59- Ýsa'nýn durumu Allah katýnda, Âdem’in durumu gibidir ki onu topraktan yarattý, sonra ona "ol" dedi. Artýk o, olur.

3(Al-i Ýmran):59- Ýnne mesele ýysa ýndellahi ke meseli adem halekahu min türabin sümme kale lehu kün fe yekun

 

Buradaki durum oldukça enteresandýr. Çünkü bu surede Ýsa’nýn ne þekilde dünyaya geldiði ve nasýl henüz beþikteyken konuþmaya baþlayacaðý annesi Meryem’e haber verilmektedir. Yani Allah katýnda zaten Ýsa’nýn durumu anlatýlmaktadýr. Evet burada aslýnda bir taþla iki kuþ vurulmaktadýr. Hem isanýn da ayný Adem gibi “topraktan” yaratýldýðý belirtilmekte ve ayný anda Adem’in de babasýz yaratýldýðý ifade edilmektedir. Bu ifade þeklini de Embiya:91’den anlamaktayýz:

 

 

21(Embiya):91- Ve o, ýrzýný titizlikle koruyan kadýn ki onun baðrýna ruhumuzdan üfledik de kendisini(ha) ve oðlunu(vebne-ha) âlemler için bir mucize (ayet) yaptýk.

21(Embiya):91- Velletý ahsanet ferceha fe nefahna fýha mir ruhýna ve cealnaha vebneha ayetel lil alemýn

 

 

Ýsa’nýn yaratýlýþý bakire Meryem’in rahmine KutsalRuh tarafýndan atýlan topraktan oluþmuþ bir öz münasebetiyle olmuþtur.  Ademin durumu da ayný þekilde olmuþ, önce diþi yaratýlmýþ, sonra kutsal ruh topraktan bir özü (23(Muminun):12-Yemin olsun ki, biz insaný topraktan oluþan bir özden yarattýk.) diþinin rahmine atmýþ ve böylece Âdem yaratýlmýþtýr. Âdemin yaratýlýþýnda ona öz ruhtan da üflenmiþtir. Dikkat edilecek olursa, ilk yaratýlan diþinin yaratýlýþýnda, ona öz ruhtan üflenmemektedir.  Daha sonra bu ikisinden pek çok erkek ve kadýn üremiþtir denmektedir.  Sanki öz ruh sonraki nesillere sadece erkek kromozomundan geçmektedir. Ve de sadece erkek çocuða geçmektedir. Belki de soyun erkek üzerinden devam etmesi bu sebepledir, kim bilir? Bu arada diþinin nefsani bir varlýk olduðunu, erkeðin ise hem nefsani hem de rabbani bir varlýk olduðunu üzülerek söylemek mecburiyetindeyim.

 

Klasik kabullere göre bu tercüme þu þekilde yapýlmaktadýr ki bu da insaný yanlýþ anlamlara sürüklemektedir.

Nisa:1- Ey insanlar! Rabbinizi dinleyin ki, O, sizi tek bir nefsten yarattý, ondan da onun eþini yarattý, ikisinden pek çok erkek ve kadýn üretti…..

 

Bu þekilde bir tercümeden tabii ki Rabbin bizi bir tek nefsden yarattýðýný ve o ilk yaratýlandan da, o ilk yaratýlanýn eþini yarattýðýný anlamaktayýz. Bu manayý anlamamýz için yetiþmiþ olduðumuz kültür de yeterince bizleri etki altýnda býrakmaktadýr. Eski ahit Yaratýlýþ bölümünde bakýn nasýl bir anlatým vardýr.

 

Tekvin2:21-24-RAB Tanrý Adem'e derin bir uyku verdi. Adem uyurken, RAB Tanrý onun kaburga kemiklerinden birini alýp yerini etle kapadý./ Adem'den aldýðý kaburga kemiðinden bir kadýn Yaratarak onu Adem'e getirdi./ Adem, "Ýþte, bu benim kemiklerimden alýnmýþ kemik, Etimden alýnmýþ ettir" dedi, "Ona 'Kadýn denilecek, Çünkü o adamdan alýndý."/ Bu nedenle adam annesini babasýný býrakýp karýsýna baðlanacak, ikisi tek beden olacak.

 

Hâlbuki Kuran ayetlerinde bu durum Eski Ahitteki gibi anlatýlmamýþtýr. Mademki Kuran tüm diðer semavi kitaplarýn tamamlayýcýsý ve düzelticisidir, o halde Kuran anlatýmý bizi en layýkýyla baðlamalýdýr.

Burada anlatýlan odur ki, ortada bir “nefs” vardýr. Ve kabaca, ilk yaratýlan da, eþ de o ayný nefsden yaratýlmaktadýr. Fakat burada yaratýlan nedir. Ayný nefsden yeni nefsler mi yaratýlmaktadýr, yoksa ayný nefsden bedenler mi yaratýlmaktadýr?

 

Nisa:1 ayetinin tercümeleri ele alýndýðýnda her iki tercüme de aslýnda doðrudur. Öncelikle bir bütün nefsden, bir nefs yaratýlmakta ve yine o ayný nefsden(minha) – ki nefs kelimesi Arapçada diþi bir kelimedir ve “ha” eki ile belirtilmektedir -  yaratýlan nefsin zevcesi yani eþi yaratýlmaktadýr (zevceha). Bu yaratýlýþ yeryüzü boyutunda olan bir yaratýlýþ deðildir. Þimdi bu iki eþin bedenlenmeleri gerekmektedir. Ýþte Yüce Yaratan burada mucizevî bir kelime oyunuyla bizlerin nefislerinin ayný “bütün” nefsden yaratýldýðýný ama bizleri bedenlerken ilk baþlangýçta beden olarak kadýnýn yaratýldýðýný, devamýnda o kadýnýn eþi olarak – o kadýndan- erkeðin yaratýldýðýný ve bu her ikisinden de pek çok erkek ve kadýnýn ürediðini bizleri düþündürerek belirtmiþtir.

Nisa:1 ayetinin tercümesi sadece 3(Al-i Ýmran):59 dikkate alýndýðýnda dahi þu þekle gelmektedir.

Nisa:1- Ey insanlar!Sizi tek bir nefsden yaratan, o nefsden de o diþinin eþini yaratan, ikisinden pek çok erkek ve kadýný yayan/üreten (besse  بَثَّ) Rabbinizi dinleyin. Adýna birbirinizden isteklerde bulunduðunuz Allaha saygý gösterin, akrabalara da. Allah elbette sizi gözetlemektedir.

 

Nisa:1- Ya eyyühen nasütteku rabbekümüllezý halekaküm min nefsiv vahýdetiv ve haleka minha zevceha ve besse minhüma ricalen kesýrav ve nisaa vettekullahellezý tesaelune bihý vel erham innellahe kane aleyküm rakýyba

 

Surenin adý Nisa-Kadýnlar suresidir ve bu anlatýlanlar bu surenin birinci ayetinde yerlerini bulmuþlardýr.

Bu aþamada ister istemez þu tespiti yapmak mümkündür.  Allah yeryüzüne bir halife atayacaktýr,

(2:30-  Bir zamanlar Rabbin meleklere: "Ben, yeryüzünde bir halife atayacaðým." demiþti de onlar þöyle konuþmuþlardý: "Orada bozgunculuk etmekte olan, kan döken birini mi atayacaksýn? Oysa ki bizler, seni hamd ile tespih ediyoruz; seni kutsatýp yüceltiyoruz."Allah þöyle dedi: "Þu bir gerçek ki ben, sizin bilmediklerinizi bilmekteyim.")

bu halifenin adý Ademdir, (2:31-Ve Adem'e isimlerin tümünü öðretti. Sonra onlarý meleklere göstererek þöyle buyurdu: "Hadi, haber verin bana þunlarýn isimlerini, eðer doðru sözlüler iseniz.")

cinsiyeti kadýndýr.

Bu tespit doðru olabilir mi? Bunu ancak Kuranýn kendisinden öðrenebiliriz. Bakýn Araf suresi ayet 12’de nasýl bahsedilmiþtir:

7(Araf):12-Allah buyurdu: "Sana emrettiðimde secde etmeni engelleyen neydi?" Ýblis dedi: "Ben ondan hayýrlýyým. Beni ateþten yarattýn, onu çamurdan yarattýn."

7(Araf):12- Kale ma meneake ella tescüde iz emartük kale ene hayrum minhu halakteni min nariv ve halaktehu min týyn.

 

Ýblis “ben ondan hayýrlýyým” derken bu cümledeki ondan zamiri, Ademi iþaret etmektedir. Zamirler Arapçada, ulandýðý ismin cinsiyetine göre deðiþik formlar alýrlar. Türkçede kelimelerin cinsiyetleri olmadýðý için tercümelerde isimlerin cinsiyetlerinin farkýnda olmayýz. “Ondan” iþaret zamiri Arapçada “min-hu” olarak Ademi iþaret etmektedir. Ve erkek olarak iþaret etmektedir. Adem diþi olsaydý o durumda “min-ha” denecek idi. Dolayýsýyla Adem erkektir.

Buradan da ancak þu anlaþýlabilir. Evet ilk yaratýlan insan diþidir. Ama yeryüzüne atanan halife Ademdir, ve cinsiyeti erkektir.

 

Ne kadar ilginçtir ki, anne karnýndaki ambriyo, fötüs evresine gelene kadar çeþitli evrelerden geçer. Bu evreler arasýnda bebeðin cinsel organlarý da evrelerden geçerlerken, öncelikle diþi cinsel organ geliþim gösterir, bebek diþi olacaksa, cinsel organ vagina olarak kalmakta ve geliþmektedir. Aksine bebek erkek olacaksa, vagina zaman içerisinde penise dönüþmekte ve bebek erkek olarak doðmaktadýr. Anne karnýnda bebeðin cinsiyetinin tespiti bu yüzden belli bir süre sonra yapýlmaktadýr. Yani her bebeðin bedenleniþinde de önce diþi sonra erkek unsurlar ortaya çýkmaktadýr.

Konumuzu tartýþmaya baþlarken bu ayete benzeyen bir de Araf:189 ayetinden bahsetmiþtik. Þimdi Araf:189 ayetine gelinecek olursa, buradaki anlatýmýn biraz deðiþik olduðu dikkat çekecektir. Her birimizin ayný bütün nefsden yaratýldýðýmýz (halekaküm) söylenmekte ama o ayný nefsden(minha), sükunet bulmasý için (yeskune) o diþinin (ha) eþinin(zevce) yapýldýðý/vücuda getirildiði(ceale) dile getirilmekte ve devamýnda diþinin eþine sarýldýðý ve hafif bir yükle yüklendiði ifade edilmektedir. Burada eþin yaratýldýðý deðil yapýldýðýndan (ceale) bahsedilir ki bu anlatým tamamen fiziksel dünyada vuku bulmuþ olup bedenlenme ve hamile kalma iþlemleri üzerinedir. 

 

Araf:189-Hüvellezi halekaküm min nefsiv vahidetiv ve ceale minha zevceha li yesküne ileyha felemma teðaþþaha hamelet hamlen hafifen fe merrat bih felemma eskalet deavellahe rabbehüma lein ateytina salihal lenekunenne mineþ þakirin.
 
Araf:189-O'dur sizi bir tek nefsten yaratan. Sükunet bulmasý için o nefsten de o diþinin eþini yaptý. Ardýndan, (eþi) o diþiye sarýldý, hafif bir yükle yüklendi ve bir süre sonra aðýrlaþtý. Her ikisi Rab'leri ALLAH'a: "Bize kusursuz bir çocuk verirsen þükredenlerden olacaðýz," diye yalvardýlar.

 

Ýlk diþi ile, ondan olup da ayný zamanda onun eþi de olan Âdemin birlikteliðinden pek çok erkek ve kadýn üremiþtir. Bu üreyen erkek ve kadýna Kuran Âdem oðullarý (beni ademe) ünvanýný vermiþtir. (beni Âdem,  Âdem oðullarý demek olduðu kadar Âdem yavrularý, Âdem çocuklarý manasýna da gelmektedir?). Bu özel bir addýr. Kanýmca bu ad bu varlýklara, kendi aralarýnda üreme izni verildiði için uygun görülmüþtür. Bu varlýklarýn kendi aralarýnda üremelerinde, kan karýþmasý açýsýndan herhangi bir sorun olmamýþ, Allah bu izni vermiþtir kanýsýndayým. Bu durum Nuh tufanýna kadar bu þekilde devam eder. Nuh tufanýndan sonra ise bu varlýklara artýk Âdem oðullarý deðil, insan diye hitab edilmiþtir.(Araf suresinin okunmasýnda bu durum rahatlýkla anlaþýlabilmektedir). Bu aþamadan sonra bir diþi ve bir erkekten doðanlara “insan” diye hitap edilmektedir. (49(Hucurat):13- Ey insanlar! Biz sizi, bir erkekle bir diþiden yarattýk. Ve örfler yoluyla tanýþýp kaynaþasýnýz diye sizi milletlere, boylara ayýrdýk. Hiç kuþkusuz, Allah katýnda en seçkininiz, kötülüklerden en çok korunanýnýzdýr. Allah her þeyi bilir, her þeyden haberdardýr.)

 

Bu aþamada þu “Her sanat eserinin bir müsveddesi, bir taslaðý vardýr. Onun için Allah önce erkeði yarattý” deyiþini de artýk tartýþmaya açmak gerekmez mi?

 

Kýssadan hisse :

Ýlk diþinin göbek deliði yoktur, evettir, ama Ademin göbek deliði vardýr, nasýl ki Ýsa’nýn vardýr, ayný durumda olan Ademin de vardýr, çünkü Adem ilk diþiden doðmuþtur.

 

Not: Bunlar Kurandan benim çýkarýmlarýmdýr, elimden geldiðince doðru tercüme yapmaya çalýþmýþýmdýr, yanlýþ anlaþýlmasýndýr! En doðrusunu Allah bilirdir.

5 Ekim 2007, Cuma günü ORUÇ ve RAMAZAN ORUCU adý altýnda yine bu platformda bir makale yayýnlamýþtým.

Bu sene de 19 Eylül 2008, Cuma günü “Ramazan Orucu” ibadetini yapmaya baþladýk. Ayný zamanda iþi gücü de býrakýp yazýlarýmýza yöneldik ve gördük ki geçen sene kaleme aldýðýmýz makalede bir takým boþluklar býrakmýþýz. Fýrsattan istifade deyip bu sene bu boþluklarý tamamlamayý, tam da “Ramazan Trantinasý”na eriþmiþken, deneyelim dedik.

Ramazan orucuna deðinmeden önce “oruç” kelimesinin etimolojisini gözler önüne sermekte fayda vardýr diye düþünüyorum.

Oruç kelimesi Farsçadan dilimize geçmiþ.

Farsçada, günlük manasýna gelen rûze kelimesinin Türkçeleþmiþ þekli. Arapçasý “savm” ve “sýyâm”dýr. Savm kelimesi Arapçada "bir þeyden uzak durmak, bir þeye karþý kendini tutmak, engellemek" anlamýnda kullanýlmakta.

Bakara:187’den anlaþýldýðýna göre ise, oruç, imsak vaktinden iftar vaktine kadar, bir ibadet amacý güderek ve bilinçli olarak, yemeden, içmeden ve cinsel iliþkiden uzak durmak demektir.

2:187 ……………………………… Tan yerinin beyaz ipliði siyah ipliðinden sizce seçilinceye kadar yiyin için; sonra da orucu gece oluncaya deðin tamamlayýn. Mescitlerde itikâfta bulunduðunuz sýrada kadýnlarla cinsel temas kurmayýn. Ýþte bunlar Allah'ýn yasaklarýdýr, bunlara yaklaþmayýn. Allah, ayetlerini insanlara iþte böyle açýklar ki korunabilsinler.

 

Ýmsak, Arapçada, m-s-k kökünden gelip,"bir þeyden el çekme, perhiz yapma, kendini tutma, kendini engelleme" manalarýna gelen bir kelimedir. Zaten orucun temel unsuru da bu anlamdýr. Ýmsak vakti tabiri, oruç yasaklarýndan yani yemeden içmeden ve cinsel iliþkiden uzak durma vaktinin baþlangýcý anlamýnda kullanýlýr.

Yine Bakara:187’den, imsak vaktinin, tan yerinin aðarmasý vakti olup, sahurun sona erip orucun baþlamasý aný olduðu anlaþýlmakta.

Ýftar vakti ise, oruç yasaklarýnýn sona erdiði vakit anlamýnda olup, gecenin gelme vaktidir.

Kuran’da iki cins oruç bulunmaktadýr. Bunlar 1- Ramazan orucu 2- Kefaret orucu.

Kuran’ýn beyanlarýndan anlaþýlýr ki, orucun farz olaný sadece Ramazan orucu deðildir. Kazaya býrakýlan Ramazan oruçlarýyla, kefaret olarak tutulmasý gereken oruçlar da farzdýrlar.

Bakara:183’de ve takip eden ayetlerde bakýn nasýl oruç açýklanmýþtýr:

 

2:183 Ey inananlar! Oruç sizden öncekiler üzerine yazýldýðý gibi sizin üzerinize de yazýlmýþtýr. Bu sayede korunmanýz umulmaktadýr.

 

Burada neden inananlardan öncekiler üzerine yazýlý olduðu gibi, inananlar üzerine de yazýlmýþtýr denmektedir? Kuran ayetlerinden bilinir ki, kötülüðe olan hýrslar, oruçla sakinleþtirilir. Oruç, bütün gün yiyecek, içecek ve cinsî münasebet gibi isteklerden nefsi alýkoymaktan oluþan bir mücadeledir. Aç kalmaktan doðan özlenen lezzetleri tattýran, iradenin kýymetini gösteren ilginç bir egzersiz þeklidir oruç. Fakat oruç, insanýn nefsine, ilâhî emirlerin en zoru, en meþakkatlisi olarak görünür.

Sizden öncekilere yazýldýðý gibi sizin üzerinize de oruç yazýldý söylemi, oruç meþakkatinin sadece size yüklendiðini zannedip de gocunmayýnýz demek içindir.

 

Bu sayede korunmanýz umulmaktadýr cümlesine gelinince, oruç sayesinde nefse ve þehvete hâkim olma alýþkanlýðýný elde ederek günahlardan, tehlikelerden sakýnýp takva mertebesine erebilme beklendiðinden, leziz bir lisanla “korunmanýz umulmaktadýr” denmektedir.

 

2:184 Sayýlý günlerdedir. Sizden kim hasta olur veya yolculuk halinde bulunursa tutamadýðý gün sayýsýnca baþka günlerde tutar. Oruca zorlukla dayananlar üzerine düþen, fidye olarak bir yoksulu doyurmaktýr. Kim bir mecburiyeti olmaksýzýn içinden gelerek iyilik yaparsa bu onun için daha hayýrlý olur. Ve oruç tutmanýz, eðer bilirseniz, sizin için daha hayýrlýdýr.

 

Bu ayette, orucun sayýlý günlerde olduðu belirtilmiþtir. Sayýlý günler oruçlarý Kuranda bellidirler. 

Güz Yaðmurlarý (Ramazan) orucu otuz gündür (trantina) (2:185)

Hac veya ümreye engellenip de sonradan güvene kavuþup hacca kadar kolayýna gelen hediyeyi yapamaz ise oruç tutacaktýr. Toplam 10 gündür (2:196)

Yanlýþlýkla bir mümin öldürüldüðünde diyet karþýlýðý tutulan oruç. Kesintisiz 2 aydýr (4:92)

Bilinçli olarak yok yere edilen yeminin kefareti olarak oruç. Toplam 3 gündür (5:89)

Ýhramdayken avlanýldýðýnda kefaret olarak oruç. Süresi avlanana býrakýlmýþtýr. (5:95)

Kadýnlarýna zýhar edip sonradan sözünden dönenlerin azad imkanlarý yok ise, iliþkiye girmeden önce tuttuðu oruç. Kesintisiz 2 aydýr(þekli tartýþmalýdýr). (58:4)

 

Oruca zorlukla dayanýlýyorsa, bir yoksulu doyuracak kadar fidye verilmelidir denerek, kolaylýk prensibi burada da ön plana çýkarýlmýþtýr. Buna raðmen oruç tutmanýn beþer için daha hayýrlý bir eylem olduðuna da dikkat çekilmiþtir.

 

Bu makalede bizi asýl ilgilendiren, GüzYaðmurlarý orucu olduðundan, GüzYaðmurlarý orucunu iþleyen ayetleri irdelemek üzere hemen aþaðýdaki ayetin analizini yapmaya çalýþalým.

2:185 Güz yaðmurlarý(ramazan) trantinasý (otuzluðu) o trantinadýr ki; insanlara kýlavuz olan(hidayet), bu rehberliðin apaçýk belgelerini taþýyan(beyyinat), iyiyi(hakký) kötüden(batýldan) ayýran(furkân) Kuran, iþte o trantinada indirilmiþtir. O halde bu trantinaya ulaþanýnýz onu oruç tutarak geçirsin. Hasta olan veya yolculuk halinde bulunan, tutamadýðý gün sayýsýnca baþka günlerde tutsun. Allah sizin için kolaylýk ister; O sizin için zorluk istemez. Tutulmamýþ olan günleri tamamlamanýzý, sizi doðru yola kýlavuzladýðý için Allah'ý yüceltmenizi ister. Ve sizin þükretmeniz umulmaktadýr.(Y.M.)

2:185-TL-Þehru ramedanellezý ünzile fýhil kur'anü hüdel lin nasi ve beyyinatim minel hüda vel fürkan fe men þehide minkümüþ þehra felyesumh ve em kane merýdan ev ala seferin fe ýddetüm min eyyamin uhar yürýdüllahü biküml yüsra ve la yürýdu bi külüm usr ve li tükmilül ýddete ve li tükebbirullahe ala ma hedaküm ve lealleküm eþkürun

 

Ayette çok açýk bir tavsiye bulunmaktadýr. Kuranýn indirildiði trantina olan GüzYaðmurlarý trantinasýna kim ulaþýrsa, onu oruçlu geçirmesi tavsiyesidir bu tavsiye. O trantinaya ulaþan kiþi eðer hastaysa, tutamadýðý gün sayýsýnca baþka günlerde tutacaktýr. Akla hemen þu soru gelmektedir. Hasta kiþi madem ki oruç tutmamaktadýr, o zaman zarfýnda ne yapmaktadýr? Oturup dinlenmektedir, çünkü kiþi hastadýr. Güçten düþmüþtür. Mikroplara karþý bir mücadele vermektedir. Bu yüzden bitkindir, dinlenmektedir.

O trantinaya ulaþan kiþi eðer yolculuk halindeyse yine tutamadýðý gün sayýsýnca baþka günlerde tutacaktýr. Yolculuk halindeki kiþi madem oruç tutmamaktadýr, bu zaman zarfýnda ne yapmaktadýr? Tabii ki yolculuk yapmaktadýr. Beden yorgundur. Yolculuk sebebiyle normalden daha fazla enerji harcamaktadýr. Dolayýsýyla besine, suya ihtiyacý vardýr. Ýslam kula taþýnabilecekten fazla yük yüklemezdir.

Bu durumlarýn hiçbiri meydana gelmez ise, kiþi trantinayý ORUÇLU halde geçirecektir. Baþka? Mesela seyahat edebilir mi? Hayýr edemez, çünkü enerji harcayacaktýr, susayacaktýr, onun için oruçluyken bunu yapmamalýdýr. Misal, hastalanýrsa? Bilmelidir ki beden aþýrý derecede mücadele vereceðinden besine ve suya ihtiyacý olacaktýr. Dolayýsýyla oruçluyken hastalanýlýrsa, oruç hali hemen terk edilmelidir. Emanet edilmiþ bedene eziyet edilmemelidir.

Peki, oruçluyken kiþi çalýþabilir mi? Hayýr çalýþmamalýdýr. Çünkü bir kere ayet trantinayý oruç tutarak geçirin demektedir. Çalýþýlmasý gerekseydi, ayet çalýþarak geçirin diyecekti. Hem çalýþýp hem oruç tutarak geçirilmesi gerekseydi, ayet hem çalýþýn hem oruç tutun diyecekti. Ýki, oruçluyken çalýþarak bedene fazladan yük yüklemek hem ona zulmetmekle birdir hem de Allah bizler için kolaylýk istemektedir, zorluk istememektedir (ayný ayet). Üç, oruç bir nefs sýnavýdýr. Ayette,  “Ve sizin þükretmeniz umulmaktadýr” denilmektedir. Ne için þükredilecektir? Þükredilmesi gereken þey, Allahýn bizler için karþýlýksýz sunduðu rýzýklardýr. Bir takým hýrslardan arýnýp, çok para kazanmayý en azýndan bir ay müddetince býrakýp, yiyeceklerden yani nimetlerden oruç adayýp, karþýlýksýz rýzýklanacaðýmýzýn bilincinde olarak, çalýþmadan, para kazanmadan bu gerçeðin farkýna varma sýnavýdýr bu sýnav. Hangi gerçeðin? KARÞILIKSIZ RIZK, KARÞILIKSIZ NÝMET gerçeðinin.

 

Ama ne yazýk ki bu gerçeðin farkýnda deðiliz. Her beden rýzkýyla beraber doðmaktadýr. Evet, beþerin çalýþmasý çabalamasý, her gün yeni bir oluþ içerisinde bulunmasý, tekâmül edebilmesi için kaçýnýlmaz bedensel bir ameldir, iþtir. Fakat hýrslarýmýza kapýlmamamýz gerekmekte olduðu gerçeðini genelde göremeyiz. Beþ kuruþ bile para kazanmasak, aç kalmayacaðýmýzýn bilincinde deðilizdir. Denemesi bedavadýr, parasýzlýktan dolayý, açlýktan ve susuzluktan ölmezsiniz. Size rýzkýnýz sürekli verilmektedir. Allah'a iftira ederek, Allah'ýn kendilerine verdiði rýzklarý haramlaþtýranlar elbette buna müstesnadýr.

“Ýlimsizlik yüzünden öz evlatlarýný beyinsizce katledenler, Allah'a iftira ederek, Allah'ýn kendilerine verdiði rýzýklarý haramlaþtýranlar hüsrana uðramýþlardýr, sapýtmýþlardýr; hiçbir zaman doðruyu ve güzeli bulamazlar.” (6:140).

 

Ýþte bu aþamada GüzYaðmurlarý orucu, her türlü rýzýktan, her türlü nimetten, belli bir süre için bedeni men ederek, benliðimize bu karþýlýksýz verilenin farkýna varmamýzý saðlar. Ýftar vakti gelince, Allahýn bizden umduðu þükrü, teþekkürü yapar ve aðzýmýza, çalýþýp para kazanmamýþ olmamamýza raðmen soframýzda bulunan o rýzký atarýz, o bir bardak suyu içeriz. Bu bir ritüeldir, bunlarý yaparken tüm yukarýda anlatýlanlarý idrak etmemiz umulmakta, bizi doðru yola kýlavuzladýðý için O’na olan teslimiyetimizin bir ifadesi olarak kendisini yüceltmemiz istenmektedir:  “Tutulmamýþ olan günleri tamamlamanýzý, sizi doðru yola kýlavuzladýðý için Allah'ý yüceltmenizi ister.”(2:185)

 

Artýk oruç açýlmýþtýr,  kýsýtlandýðýmýz nimetlerden tan yeri aðarýncaya kadar yenecek, içilecektir.

2:187-YNÖ-Oruç gecesi kadýnlarýnýza yaklaþmak size helal kýlýnmýþtýr. Onlar sizin için giysidir, siz de onlar için giysisiniz. Allah sizin öz benliklerinize yazýk etmekte olduðunuzu bilmiþ, tövbelerinizi kabul edip sizi affetmiþtir. Artýk þimdi onlara yaklaþýn ve Allah'ýn sizin için yazdýðý þeyi arayýn. Tan yerinin beyaz ipliði siyah ipliðinden sizce seçilinceye kadar yiyin için; sonra da orucu gece oluncaya deðin tamamlayýn. Mescitlerde itikâfta bulunduðunuz sýrada kadýnlarla cinsel temas kurmayýn. Ýþte bunlar Allah'ýn yasaklarýdýr, bunlara yaklaþmayýn. Allah, ayetlerini insanlara iþte böyle açýklar ki korunabilsinler.

2:187-TL-Ühýlle leküm leyletes sýyamir rafesü ila nisaiküm hünne libasül leküm ve entüm libasül lehünn alimellahü enneküm küntüm tahtaune enfüseküm fe tabe aleyküm ve afa anküm fel anebaþiruhünne vevteðu ma ketebellahü leküm ve külu veþrabu hatta yetebeyyene lekümül hüytul ebyadu minel haytýl esvedi minel fecri sümme etimmüs sýyame ilel leyl ve la tübaþiruhünne ve entüm akifune fil mesacid tilke hududüllahi fe la takrabuha kezalike yübeyyinüllahü ayatihý lin nasi leallehüm yettekun.

Þimdi burada dikkat: Oruç gecesi eþlerinize(zevceiküm) deðil, kadýnlarýnýza (nisaiküm) yaklaþmanýz size helal kýlýnmýþtýr denmektedir. Demek ki hitabýn hedefi yine deðiþmiþ ve erkeðe yönelmiþtir. Erkeðin baþýný derde sokan þehvetlerin birincisi mideyi doldurmak iken ikincisi de cinsellik þehvetidir. Erkek ne yazýk ki bu iki hususta aþaðýlýk yaratýlmýþtýr. Hem de o kadar aþaðýlýk yaratýlmýþtýr ki, mescitlerde, ibadet yerlerinde, Allah’ýyla baþ baþa olup itikâf (kulun kendine ait olan bir zaman parçasýný, kendi benliðini keþfetmek için, yalnýz kalabileceði kapalý bir mekanda (mescit, maðra v.s.) Allah’a tahsis etmek demektir)  halindeyken bile, kadýnlarla cinsel iliþki kurma hayâsýzlýðýný gösterebilmiþtir. Ama doðru yola iletilen erkek, nefsine hâkim olmaya çalýþmýþ ve bu hususta Yaratanýna tövbe etmiþtir. Tövbesi de kabul görmüþtür. Allah onlarý affetmiþtir. Artýk o kadýnýna yaklaþabilirdir ve onlar hep beraber tan yeri aðarýncaya kadar yiyip içebilirlerdir.

 

2:185 ……………O halde bu trantinaya ulaþanýnýz onu oruç tutarak geçirsin. ……..

Bu emirden kasýt,

1-    ramazanda (güzyaðmurlarý mevsimi) bir ay oruç tutulmalýdýr ama çalýþýlmamalýdýr,

2-    Eðer çalýþmak gerekiyor ise, oruç tutulmamalý ama her günün fidyesi aksatýlmadan verilmelidir, 

olduðunu düþünmekteyimdir.

 

RAMAZAN ORUCU ÝÞTE BÖYLE BÝR ORUÇ ÞEKLÝDÝR

 

19 Eylül 2007 Çarþamba tarihinde yazmýþ olduðum KURANDAKÝ NAMAZ~1 baþlýklý makaleme, ismini belirtmek istemeyen bir okuyucum tarafýndan yorum yapýldý. Kendisine yorumlar kýsmýnda bir cevap verdim. Bana göre oldukça uzun olan bu cevap-yorumu sizlerle blog altýnda paylaþmak istedim.

 

Yazan: isimsiz | Tarih: Cuma, Mayýs 30, 2008
Konu: namaz vakitleri
Peki bu namaz vakitleri dünyanýn þekli itibarý ile bir farklýlýk gösterir mi?
Yani güneþin batýþý ekvatora yakýn bölgelerde daha kýsadýr. Ekvatordan uzaklaþtýkça güneþin batýþ süresi ve doðuþ süresi uzar. Mesela kutuplardaki günbatýmý süresiyle ekvatordaki günbatýmý süresi birbirinden çok farklýdýr. Buna bir açýklýk getirebilirmisiniz?

 

 

Sayýn "Ýsimsiz",

Namaz vakitleri dünyanýn þekli itibarý ile hiç bir farklýlýk göstermez. Sabah ve akþam namazý vakitleri asýl itibarýyla güneþe göre ayarlanýrken, orta namazý, yani öðle namazý ise bu iki vaktin ortasýnda herhangi bir zaman diliminde kýlýnmasý gereken namaz olarak ifadeye konmuþtur. Yani bulunulan coðrafyada, kiþi namazýný güneþin pozisyonuna göre kýlacaktýr. Tabii eðer o coðrafyada namaz kýlacak kiþi bulunuyorsa. Hal böyle olunca, örneðin kuzey ve güney kutuplarýnda 6 ay gündüz 6 ay gece olunca, namazlar nasýl kýlýnacaktýr sorusu, bu noktalarda namaz kýlacak insan yaþamadýðý þeklinde cevaplanabilir. Fakat düþünülenin aksine, kutup bölgelerinde kutup noktalarýnda olduðu gibi 6 aylýk gece veya gündüz süreleri mevzu bahis deðildir. Kutup bölgeleri, 67ci paralellerle 90cý paraleller arasýnda kalan bölgelerdir. 90cý paraleller ise esasen birer nokta olup, kuzey ve güney kutup noktalarýný belirlerler. Güney kutup bölgesinde hiçbir yaþam alaný bulunmazken, bölgenin yüzde 90ý buzlarla kaplý olup Antarktika kýtasýna adýný verir. Buna karþýlýk, kuzey kutup bölgesinin yüzde 90ý kuzey buz deniziyle kaplýdýr ve sadece Kuzey Kutup dairesinin hemen kuzeyinde (Grönland, Kanada, Alaska, Sibirya, Finlandiya, Ýsveç, Norveç) bulunan yerleþim yerlerinde Eskimolar adý altýnda 100.000 civarýnda insan yaþamaktadýr. Bir gün bu insanlar müslüman olmaya karar verir de namaz kýlmaya kalkarlarsa, onlar da aynen Kuran'da belirtildiði üzere güneþi takip ederek namazlarýný kýlacaklardýr. Çünkü bu bölgelerde, yukarýda da bahsettiðim gibi, 6 ay süren gece veya gündüzler olmayýp, 67inci ve 90nýncý paraleller arasýndaki bu Kutup Bölgesi’nde güneþin doðuþu ve batýþý çok yavaþtýr. Alacakaranlýk uzun bir süreye yayýlýr. Sürekli karanlýk ve sürekli aydýnlýk dönemler 90ýncý paralel yani kutup noktasýndan güneye inildikçe, yani 67inci paralele yaklaþýldýkça, kýsalýr. Sadece Kuzey Kutup Dairesi  etrafýnda yani 67inci paralel etrafýnda insan yaþayabiliyor olduðundan, bu insanlar tarafýndan bu coðrafyada kýlýnan namaz vakitlerinin arasýndaki süreler oldukça uzun olsa dahi, nihayetinde güneþin pozisyonlarý takip edilerek namazlar kýlýnabilecektir.

Umuyorum sorunuzun yanýtýný almýþsýnýzdýr.

Bilhassa Kuranýn dinini Arabýn dinine çevirmek gayreti içerisinde, "Peygamberimiz (Hz) Muhammed bizlere namazý öðretmeseydi nasýl namaz kýlacaktýk?" diye soran, "6 ay gündüz, 6 ay gece olan, güneþin hiç doðmadýðý veya hiç batmadýðý bu kutup bölgelerinde ancak din ulemasýnýn fetvasýyla namaz kýlýnabilir" diyerek bizleri Allah ile kandýrma hevesinde olan zevatýn sözlerine sorgulayarak yaklaþýlmasý dileðiyle.

MR

Türkiye’de 18. yüzyýlda baþlayan yenileþme hareketleriyle birlikte toplumsal yaþayýþýn ve devlet düzeninin iþleyiþinde ikili bir durum ortaya çýkar. Bir yanda Ýslam dininin gereklerine göre uygulamalar yapýlýrken, öte yanda çaðdaþlaþma amacýyla batýlý anlayýþa göre iþler yürütülmektedir. Özellikle 19. yüzyýlda bu ikilik daha da belirginleþir. Ýslam dininin gereklerine göre öðretim yapan medreselerin yanýnda çaðdaþ eðitim anlayýþýna göre kurulmuþ okullar açýlýr. Hukuk alanýnda da hem Ýslam hukukuna göre yargýlamalar yapýlýrken, hem çaðdaþ hukuk anlayýþýna göre kurulmuþ mahkemeler görev yapmaktadýr. Padiþah ise hem bütün Müslümanlarýn halifesi, hem de Osmanlý Devleti sýnýrlarý içinde yaþayan baþka dinlerden olan yurttaþlarýn hükümdarý durumundadýr. Bu çifte durum Kurtuluþ Savaþý'nýn sonuna kadar sürer.

Gerek toplumsal gereksinmeler, gerek devlet yönetiminde karþýlaþýlan güçlükler Türkiye'de de laikliðin benimsenmesini gerektirmektedir. 3 Mart 1924'te kabul edilen bir yasayla Türkiye Cumhuriyeti sýnýrlarý içinde bütün öðretim ve eðitim kurumlarý Maarif Vekâleti'ne baðlanýr. Tevhid-i Tedrisat Kanunu'yla (Öðrenimin Birleþtirilmesi Kanunu) din eðitimi ya da dinsel temellere göre eðitim yapan okullar kapatýlýr. Ardýndan Din Ýþleri ve Vakýflar Bakanlýðý kaldýrýlarak din iþleriyle ilgili olarak Diyanet Ýþleri Baþkanlýðý kurulur. Böylece Türkiye'de din hizmetleri, devlet kontrolü dýþýnda deðil, devletin denetimi altýnda yürütülmesi amaçlanýr. 3 Mart 1924'te halifeliðin kaldýrýlmasý, 1925'te tekke, zaviye ve türbelerin kapatýlmasý, devletin laikleþme yolunda attýðý öteki adýmlardýr. Gene 1926'da yürürlüðe giren Medeni Kanun ile hukuk alanýnda da laiklik ilkesi geçerli kýlýnýr. 1928'de çýkarýlan yeni bir yasayla anayasanýn ikinci maddesinde yer alan "Türk Devleti'nin dini, Ýslam dinidir" cümlesi çýkarýlýr.

Tüm bunlar olurken ben henüz doðmamýþýmdýr. Anamlar babamlar henüz 5-10 yaþýndalardýr. Ben 1956 senesinde doðdum.

Henüz 18 yaþýma gelmiþtim ki, karþýma bir reþitlik ilkesi çýkarýldý. Bunu kabul etmekle bir sürü de sorumluluðu beraberinde yüklenecektim. O zaman bu yaþayacaðým devletin kurallarýný incelemek ihtiyacýný hissettim. Kurallar konmuþtu ve yasalarýn anasý olarak nitelendirilen, kendisine Türkiye Cumhuriyeti Anayasasý adý verilen bir ilkeler bütünüyle belirtilmiþti. Hemen baþtan okumaya baþladým. Ýlk baktýðým Anayasa 1924 Anayasasý oldu elbet:

 

TEÞKÝLÂT-I ESÂSÝyYE KANÛNU
Kabul Tarihi: 20 Nisan 1340 (1924)             Kanun No: 491

Resmî Gazete, 24.04.1924

Düstur No: Tertip 3, Cilt 5, s.576

 

 

Birinci Fasýl

AHKÂM-I umÛmiyye

MADDE 2.- Türkiye Devletinin dîni, Dîn-i Ýslâmdýr; resmî dili Türkçe’dir, makarrý Ankara þehridir.

11 Nisan 1928 tarih ve 1222 sayýlý Kanunla aþaðýdaki þekilde deðiþtirilmiþtir:

MADDE 2.- Türkiye Devleti’nin resmî dili Türkçe’dir; makarrý Ankara þehridir.

10 Kânûn-u-evvel 1937 tarih ve 3115 sayýlý Kanunla aþaðýdaki þekilde deðiþtirilmiþtir:

MADDE 2.- Türkiye Devleti, Cumhûriyetçi, Milliyetçi, Hâlkçý, Devletçi, Laik ve Ýnkýlâpçý’dýr. Resmî dili Türkçe’dir. Makarrý Ankara þehridir.

TEÞKÝLATI ESASÝYE KANÛNUNA AÝT ZAVABIT

………………………..

………………………..

MADDE 102.- Ýþbu Teþkilat-ý Esâsiyye Kanûnunun tâdîli aþaðýdaki þeraite tâbidir:

Tâdîl teklifi Meclis âzâyý mürettebesinin laakal bir sülüsü tarafýndan imzâ olunmak þarttýr.

Tâdîlat ancak aded-i mürettebin sülüsân-ý ekseriyet-i ârâsý ile kabûl olunabilir.

Ýþbu kanûnun þekl-i devletin Cumhûriyet olduðuna dair olan birinci maddesinin tâdîl ve taðyiri hiçbir sûretle teklif dahî edilemez.

 

Ne anlardým ben bu langajdan? Sene 1974, ben 18 yaþýndayým, elbet akýl bilmem kaç karýþ havada. Ama anlayabildiðim 2ci maddenin iki kere deðiþtiði idi. Ýlk baþta Devletin dininin Ýslam Dini olduðu belirtilmiþ. Sonradan bu durum önce 1928’de daha sonra da 1937’de deðiþtirilerek son þekline getirilmiþtir,:

MADDE 2.- Türkiye Devleti, Cumhûriyetçi, Milliyetçi, Hâlkçý, Devletçi, Laik ve Ýnkýlâpçý’dýr. Resmî dili Türkçe’dir. Makarrý Ankara þehridir.

 

ta ki 1961 Anayasasýna kadar.

Bir de sonunda birinci maddenin deðiþtirilemeyeceði dikkatimi çekti.

Bu ilk metinden sonra, yeni harflerle fakat eski Türkçeyle yazýya alýnmýþ bu anayasa, 1945’de yeni Türkçeye çevrilir. Ýlgili bölümün yeni metinli þekli þöyledir.

 

1945 ANAYASASI

 

1945 Anayasasý Hakkýnda
Açýklama

……………………………………………………………………………

…………………………………………………

 

ANAYASA

 Kanun No: 4695               Kabul Tarihi: 10.1.1945
Düstur, Üçüncü Tertip, Cilt 26, s.170
Resmi Gazete, 15.1.1945, Sayý 5905

 

Birinci Bölüm
Esas Hükümler

MADDE 2.- Türkiye Devleti Cumhuriyetçi, Milliyetçi, Halkçý, Devletçi, Lâik ve Devrimcidir. Devlet dili Türkçedir. Baþkent Ankara'dýr.

…………………………….

…………………………….

ANAYASANIN DAYANAKLARI

MADDE 102.- ………………………………….

Bu kanunun, Devlet þeklinin Cumhuriyet olduðu hakkýndaki birinci maddesinde deðiþiklik ve baþkalama yapýlmasý hiçbir türlü teklif dahi edilemez.

 

 

 

 

Son durum nedir deyip, 1961 Anayasasýna da baktým elbette.

 

TÜRKÝYE CUMHURÝYETÝ ANAYASASI

  

Kabul Tarihi: 9 Temmuz 1961                  Kanun No: 334

Resmî Gazete, 20.7.1961, Sayý 10859.

Düstur No: 4 Tertip 1-2, s.2930.

  

BAÞLANGIÇ

………………………………….  Türkiye Cumhuriyeti Kurucu Meclisi tarafýndan hazýrlanan bu Anayasayý kabul ve ilan ve onu, asýl teminatýn vatandaþlarýn gönüllerinde ve iradelerinde yer aldýðý inancý ile, hürriyete, adâlete ve fazilete aþýk evlatlarýnýn uyanýk bekçiliðine emanet eder.

Birinci Kýsým

GENEL ESASLAR

………………………

MADDE 2.- Türkiye Cumhuriyeti, insan haklarýna ve baþlangýçta belirtilen temel ilkelere dayanan, millî demokratik, lâik ve sosyal bir hukuk Devletidir.

……………………………

IX. Devlet Þeklinin Deðiþmezliði

MADDE 9.- Devlet þeklinin Cumhuriyet olduðu hakkýndaki Anayasa hükmü deðiþtirilemez ve deðiþtirilmesi teklif edilemez. 

 

 

O devir incelemeyedim ama bugün artýk buraya 1982 anayasasýnýn ilgili maddelerini koyma imkaným olduðundan hemen koymak istedim. El altýnda olsun misali.

 

 

TÜRKÝYE CUMHURÝYETÝ ANAYASASI (*)

(Kurucu Mecliste Kabul Tarihi : 18.10.1982; Halkoyuna Sunulmak Üzere Tasarýnýn Resmî Gazetede Ýlaný: 20.10.1982-17844; Kanunun Halkoyu ile Kabul Tarihi: 7.11.1982; Halkoyu Sonucunun Yayýmlandýðý Resmî Gazete Tarihi: 9.11.1982-17863 Mükerrer)

Kanun No. : 2709                  Kabul Tarihi :  7.11.1982

 

 BAÞLANGIÇ (Deðiþik: 23.7.1995-4121/1 md.)

Türk Vataný ve Milletinin ebedî varlýðýný ve Yüce Türk Devletinin bölünmez bütünlüðünü belirleyen bu Anayasa, Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu, ölümsüz önder ve eþsiz kahraman Atatürk’ün belirlediði milliyetçilik anlayýþý ve O’nun inkýlâp ve ilkeleri doðrultusunda;

Dünya milletleri ailesinin eþit haklara sahip þerefli bir üyesi olarak, Türkiye Cumhuriyetinin ebedî varlýðý, refahý, maddî ve manevî mutluluðu ile çaðdaþ medeniyet düzeyine ulaþma azmi yönünde;

Millet iradesinin mutlak üstünlüðü, egemenliðin kayýtsýz þartsýz Türk Milletine ait olduðu ve bunu millet adýna kullanmaya yetkili kýlýnan hiçbir kiþi ve kuruluþun, bu Anayasada gösterilen hürriyetçi demokrasi ve bunun icaplarýyla belirlenmiþ hukuk düzeni dýþýna çýkamayacaðý;

Kuvvetler ayrýmýnýn, Devlet organlarý arasýnda üstünlük sýralamasý anlamýna gelmeyip, belli Devlet yetki ve görevlerinin kullanýlmasýndan ibaret ve bununla sýnýrlý medenî bir iþbölümü ve iþbirliði olduðu ve üstünlüðün ancak Anayasa ve kanunlarda bulunduðu;

(Deðiþik: 3.10.2001-4709/1 md.) Hiçbir faaliyetin Türk millî menfaatlerinin, Türk varlýðýnýn, Devleti ve ülkesiyle bölünmezliði esasýnýn, Türklüðün tarihî ve manevî deðerlerinin, Atatürk milliyetçiliði, ilke ve inkýlâplarý ve medeniyetçiliðinin karþýsýnda korunma göremeyeceði ve lâiklik ilkesinin gereði olarak kutsal din duygularýnýn, Devlet iþlerine ve politikaya kesinlikle karýþtýrýlamayacaðý;

Her Türk vatandaþýnýn bu Anayasadaki temel hak ve hürriyetlerden eþitlik ve sosyal adalet gereklerince yararlanarak millî kültür, medeniyet ve hukuk düzeni içinde onurlu bir hayat sürdürme ve maddî ve manevî varlýðýný bu yönde geliþtirme hak ve yetkisine doðuþtan sahip olduðu;

Topluca Türk vatandaþlarýnýn millî gurur ve iftiharlarda, millî sevinç ve kederlerde, millî varlýða karþý hak ve ödevlerde, nimet ve külfetlerde ve millet hayatýnýn her türlü tecellisinde ortak olduðu, birbirinin hak ve hürriyetlerine kesin saygý, karþýlýklý içten sevgi ve kardeþlik duygularýyla ve “Yurtta sulh, cihanda sulh” arzu ve inancý içinde, huzurlu bir hayat talebine haklarý bulunduðu;

FÝKÝR, ÝNANÇ VE KARARIYLA anlaþýlmak, sözüne ve ruhuna bu yönde saygý ve mutlak sadakatle yorumlanýp uygulanmak üzere,

TÜRK MÝLLETÝ TARAFINDAN, demokrasiye âþýk Türk evlatlarýnýn vatan ve millet sevgisine emanet ve tevdi olunur.

 

BÝRÝNCÝ KISIM

Genel Esaslar

I.  Devletin þekli

MADDE 1. – Türkiye Devleti bir Cumhuriyettir.

II.  Cumhuriyetin nitelikleri

MADDE 2. – Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzuru, millî dayanýþma ve adalet anlayýþý içinde, insan haklarýna saygýlý, Atatürk milliyetçiliðine baðlý, baþlangýçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, lâik ve sosyal bir hukuk Devletidir.

………………………………..

IV.  Deðiþtirilemeyecek hükümler

MADDE 4. – Anayasanýn 1 inci maddesindeki Devletin þeklinin Cumhuriyet olduðu hakkýndaki hüküm ile, 2 nci maddesindeki Cumhuriyetin nitelikleri ve 3 üncü maddesi hükümleri deðiþtirilemez ve deðiþtirilmesi teklif edilemez.

 

 

Cumhuriyet ilk kurulduðunda, kurucularýn dinden hiçbir korkularý yokmuþ. Halifelik kalktýðý için, 924 anayasasýnda “…..devletin dini Ýslam dinidir ….” Cümlesini kaldýrmýþlardýr, o kadardýr.

Tekrar dikkat edilirse, anayasanýn ikinci maddesine devrimsel ilkeler yavaþ yavaþ eklenmeye baþlanmýþ ve nihayetinde laiklik ilkesi de eklenmiþtir.

Unutmamak gerekir ki cumhuriyetten önceki devlet anlayýþý þeriat anlayýþýydý, yani devlet yönetiminde dini hükümler geçerliydi.

Aniden þeriatýn kalkmasý ve laiklik ilkesinin getirilmesi ve bu ilkenin, sanki Pavlov etkisi gibi, nispeten oldukça kýsa süren (8 sene) savaþ yýllarýndan sonra kolaylýkla benimsenmesi akla ve mantýða aykýrýdýr. Bu tip deðiþimler, toplumlarýn hayatlarýnda daha uzun süreler gerektiren deðiþimlerdir.

Atatürk tarih sahnesine çýkmýþ nadir liderlerden biridir. Görüldüðü kadarýyla, o hem büyük bir askeri strateji dehasýyken ayný zamanda güçlü bir diplomat olduðunu çok defalar göstermiþti. O, hem büyük bir lider hem de üstün bir devrimci olduðunu da ispatlamýþtýr. Tüm bu yaptýklarý, çok kýsa süreler içerisinde baþarýlmýþ eylemlerdir.

Ýþte böyle bir “adam”ýn, laiklik ilkesini anayasaya sokarken yanlýþlýk yapmýþ olduðu söylenemezdi. Öyle ki o devirde (18 Temmuz 1923 Teþkilatý Esasiye’nin tadili yani deðiþtirilmesi görüþmeleri) TBMM’de devletin dininin Ýslamdan Hýristiyanlýða bile deðiþtirilmesi teklifleri alenen yapýlýrken (Bkz. a-Kazým Karabekir Paþa Hatýratý; b-Temellerin Duruþmasý-Ahmet Kabaklý, TEV Yayýnlarý, s54-55), sadece 10 ay sonra Nisan 1924’de devletin dininin Ýslam olarak yazdýrmýþken, 1937’de Ýslam ibaresinin kalkarak yerine devrimler ve laiklik ilkesinin getirilmesi kolay olmasa gerektir.

Bu devrimlerin hepsinin yol göstericisi Þapka ve Kýyafet devrimidir. Yýl 1925’tir.

 

Mustafa Kemal’in þapka devriminden çok önceleri (7-8 Temmuz 1919), Erzurum ve Sivas Kongresi arasýnda Mazhar Müfit ile bir mülakatý bize, þapka konusundaki görüþlerini yansýtýr. Erzurum Kongresi sona erdikten sonra Mustafa Kemal ve arkadaþlarý her gün ve her gece bir araya gelerek yapýlan çalýþmalarý deðerlendiriyor, Sivas Kongresine sunulacak belgeleri hazýrlýyorlardý. Yine böyle bir gece Gazi Paþa ile Ýbrahim Süreyya Yiðit, baþ baþa vermiþ çalýþýyorlardý. Paþanýn aklýna Mazhar Müfit geldi. Emir eri Ali ile haber gönderip onu da odasýna çaðýrttý. Bir ara Süreyya bey, Paþaya þöyle bir soru yöneltti: “ Paþam, baþarýya ulaþtýktan sonra da iþ bitmiyor. Memleketin sonsuza dek çalýþmaya ve devrimler yapmaya ihtiyacý var. Neler yapmayý düþünüyorsunuz ?” Mustafa Kemal bu soru üzerine Mazhar Müfit’e, gidip odasýndan not defterini getirmesini söyledi. Sonra da, “Þimdi not et bakalým”, dedi. “Ama defterin bu yapraðýný kimseye göstermeyeceksin. Sonuna kadar gizli kalacak. Bir ben, bir Süreyya, bir sen bileceksin. Þartým bu. Önce tarih koy: 7-8 Temmuz 1919. Sabaha karþý. Þimdi yaz:
Bir: Zaferden sonra hükümet biçimi Cumhuriyet olacaktýr.
Ýki: Padiþah ve hanedan hakkýnda zamaný gelince gereken muamele yapýlacaktýr.
Üç: Tesettür (örtünme) kalkacaktýr.
Dört: Fes kalkacak, uygar milletler gibi þapka giyilecektir.”
Bunu duyunca Mazhar Müfit’in kalemi elinden düþtü. Paþa, “neden durakladýn?” diye sordu. “Darýlmayýn ama Paþam, sizin de hayalperest yanlarýnýz var.”
“Bunu zaman tayin eder, sen yaz.
Beþ: Latin harfleri kabul edilecek.”
“Paþam yeter, yeter. Cumhuriyet ilanýný baþaralým, üst tarafý kolay.”
Mazhar Müfit, bundan sonra defterini kapayarak koltuðunun altýna aldý ve ayaða kalkarak, “Paþam sabah oldu”, dedi. “Siz oturacaksanýz hoþça kalýn.” (Hýfzý TOPUZ, Gazi ve Fikriye, Remzi Kitapevi, Ýstanbul Ocak-2002, s. 141-142)

 

 

Tarih 1982’yi gösterdiðinde, ne olduysa olmuþ ve deðiþtirilmesi yasak olan madde sadece birinci madde iken, ilk üç madde deðiþtirilemezler hatta deðiþtirilmesi bile teklif edilemezler arasýna girme becerisini göstermiþlerdir.

Þimdi gelelim bu laiklik sözcüðünün ne menem bir þey olduðuna:

Laiklik, devlet yönetiminde herhangi bir dinin referans alýnmamasýný ve devletin dinler karþýsýnda tarafsýz olmasýný savunan prensiptir.

Fransýzca'dan Türkçe'ye geçmiþ olan "laik" sözcüðü, "din adamý olmayan kimse; din adamý dýþýnda kalan halk" anlamýna gelen Latince "laicus" sözcüðünden gelmektedir. Roma döneminde din adamlarýna "Clerici" din adamý olmayanlara da "Laici" adý veriliyordu. Laik ayný zamanda, din dýþý, dinle ilgisi olmayan anlamlarýna da gelmektedir. Osmanlýcada bu terim lâdini ile karþýlanmýþ fakat bu tutmamýþ, Fransýzca laik kelimesi Türkçeye girmiþti.

Türk Dil Kurumu sözlüðünde ise, hukuksal temelde, laik dendiðinde, devlet ile din iþlerinin ayrýlýðý, devletin, din ve vicdan özgürlüðünün gerçekleþmesi bakýmýndan yansýz olmasý gerekliliði anlaþýlmaktaydý.

Sene sadece 1937 iken, nasýl olmaktadýr da Atatürk, 1925’te çarþafý tesettürü kaldýrtmýþ ve kadýnlarýn baþýný açmýþken, laiklik ilkesini anayasanýn ikinci maddesine sokmayý baþarmýþtýr.

 

Aslýnda bunun baþarýyla bir ilgisi yoktur. Kadýn 1925’de çarþafý tesettürü kaldýrmýþtýr, çünkü Anadolu Türkünün dini Müslüman’dýr, sünnete uyar ama itikadi açýdan Maturididir.

Maturidi dine ve ayetlere çok daha akýlcý ve mantýklý yaklaþmaktadýr. Bunu hemen güncel konuya karþýlýk gelen ayetle açýklamaya çalýþalým. Nur:31:

 

24:31- Mümin kadýnlara da söyle: Bakýþlarýný yere indirsinler. Cinsiyet organlarýný/ýrzlarýný korusunlar. Süslerini/zinetlerini, görünen kýsýmlar müstesna, açmasýnlar. Örtülerini/baþörtülerini göðüs yýrtmaçlarýnýn üzerine vursunlar. Süslerini þu kiþilerden baþkasýna göstermesinler: Kocalarý yahut babalarý yahut kocalarýnýn babalarý yahut oðullarý yahut kocalarýnýn oðullarý yahut kardeþleri yahut kardeþlerinin oðullarý yahut kendi kadýnlarý yahut ellerinin altýnda bulunanlar yahut ihtiyaç içinde olmayan erkeklerden kendilerinin hizmetinde bulunanlar yahut kadýnlarýn mahrem yerlerini henüz anlayacak yaþa gelmemiþ çocuklar. Süslerinden, gizlemiþ olduklarýnýn bilinmesi için ayaklarýný yere vurmasýnlar. Ey müminler, hepiniz topluca Allah'a tövbe edin ki kurtuluþa erebilesiniz.

 

Bu ayet tercümesi Yaþar Nuri Öztürk mealinden alýnmýþtýr. Sayýn Öztürk, burada tabiri caiz ise suya sabuna dokunmamýþ, tercüme esnasýnda hem kelimeyi tercüme etmiþ hem de ne olur ne olmaz misali kelimenin Arapça orijinalinin Türkçe transliterasyonunu da koymayý unutmamýþ (organlarýný/ýrzlarýný; Süslerini/zinetlerini), bir de bir kelimenin ne kadar manasý var ise onlarý da tercümesine eklemiþtir (Örtülerini/baþörtülerini).

Bunlarý mealdeki cümlelere göre teker teker irdeliyelim.

 

1-Mümin kadýnlara da söyle: Bakýþlarýný yere indirsinler: burada anlaþýlmayacak bir þey yoktur.

2- Cinsiyet organlarýný/ýrzlarýný korusunlar: burada da anlaþýlmayacak bir þey yok, mana doðrudan manadýr.

3- Süslerini/zinetlerini, görünen kýsýmlar müstesna, açmasýnlar: ziynet kadýnýn cinselliðini ortaya koyan uzuvlar olup, göðüslerini ve kalçalarýný ifade etmektedir. Süsler ise güzellikleri ifade etmektedir. Burada söylenen de hem bedenlerinin güzel ve çekici olabilecek yerleriyle, tabi görünen yerler müstesna (örneðin suratý), ziynet yerlerini açmamalarý söylenmektedir.

4-Örtülerini/baþörtülerini göðüs yýrtmaçlarýnýn üzerine vursunlar.: iþte bu cümle bugünkü kaosun sebebini teþkil ederken, Anadolu insaný 20li ve 30lu yýllarda þu þekilde bu emre yaklaþýyorlardý. “Humur” kelimesi ister örtü ister baþörtüsü demek olsundur, emirde bu örtünün nereye örtüleceði kesin bir þekilde ifade edilmiþtir: Göðüs yýrtmaçlarýnýn üzerine. Ýster örtü ister baþörtüsü olsun bu bez parçasýnýn baþa örtülmesi emri yoktur burada. Efendim, kelime “baþörtüsü” demek olduðundan, bu bez parçasýnýn asli yeri baþ örtmektir de burada bir de bu bez parçasýna baþýn yaný sýra bir de ek olarak göðüs yýrtmaçlarýnýn örtülmesi görevi verilmiþtir. Aman efendim, Allahýn kelimeleri tükenmez iken, insanlarýn yanlýþ anlamalarýný engelleyememiþ ve baþýnýzý da örtün diyeceði yerde, “baþörtüsü” kelimesinin asli görevi gerisine mi gizlenmiþtir? diyeceðizdir. Hem sonra,   “baþ” sözcüðü, biz kelimeyi Türkçeye çevirdiðimizde ortaya çýkmaktadýr. Yoksa ne “humur” kelimesinde, ne de H-M-R kökünde baþý andýracak hiçbir belirti bulunmamaktadýr.

Diðer cümleleri burada açmak istemiyorum, konumuz dýþýndalar.

 

Ýþte bir mesaja akýlcý yöntemlerle yaklaþma bu þekilde yapýlmalýdýr. Maturidi de olaya bu þekilde yaklaþmýþ, formalizmden uzakta durmuþ, mesajýn özüne önem vermiþtir. Eh, tabii Maturidiyi takip eden o devrin çoðunluk Müslüman’ý, kendisine çarþafý tesettürü çýkar, baþýný aç denildiðinde, hiçbir þekilde rahatsýz olmamýþ, kapanma veya açýk olma o insanlar için hiçbir önemi olmadýðý için, ilkeye hemen adapte olmuþtur.

Bunu Atatürk çok iyi biliyordu. O kadar iyi biliyordu ki, anayasadaki ikinci maddeye deðiþtirme yasaðý bile konmamýþtý. Cumhuriyet ve laiklik, cumhura yani halka uyan kavramlardý. Ayný anayasada din ve vicdan hürriyeti kavramlarý da bulunmaktaydý. O tarihlerde baþýný inanýþý gereði kapamak isteyen kadýnlarýmýz vardý da bu itirazlarýný dile getiremeyecek kadar diktacý bir rejim altýnda kývranýyorlardý demek hem meclise hem de rejime haksýzlýk etmek olurdu.

Halbuki, tarihler 80li yýllarý gösterdiðinde, toplumun dinamikleri deðiþmiþ, artýk inanýþý gereði baþýný örtmek isteyen kadýnlarýmýz çoðalmýþtý ki, o zamanýn yöneticileri yeni hazýrladýklarý anayasaya, ilk üç maddenin deðiþtirilemez olduðunu, ekledikleri dördüncü maddeyle anayasada ifadeye koymuþlardýr.

Zaten, 80 sonrasýnda o neslin gençlerine Maturidi dendiði zaman boþ gözlerle baktýklarýný söylesek haksýzlýk etmiþ olmayýz kanýsýndayým.

 

Tüm bunlarý inceledim ve gördüm ki, TC devletinde, Fransa’daki anlamda laiklik uygulanmýyordu. Evet, oyunun kurallarý konmuþtu. Ben de bu kurallara uymak üzere reþit olmayý kabul ettim ve tüm sorumluluklarý da yüklendim. Artýk oyunu oynamalý, tam yarý yolda oyun kurallarý ve oyun sahasý deðiþtirilmemeli diye düþünüyordum.

Böylece seneler geçti.

Bir gün- o gün bugündür- bir de baktým ki, kurallar deðiþtirilmeye çalýþýlmaktadýr. Ben bu yeni kurallarý bilmiyordum. Yapýlmasý gereken yeni oyuncularýn gelip bizim oyunumuzu mu bozmalarý yoksa yan bahçeye geçip oradaki oyunu mu oynamalarý gerekliliðiydi? Bu ne biçim bir ahit idi. Benim anam babam bu oyunun sözleþmesini imzalamýþlardý. Ben de 18’e basýnca bana da imzalatýlmýþtý.

Ya þimdi? Bir takým oyunbozanlar gelmiþ, biz çelik çomak oynamasýný veya cirit atmasýný bilmiyoruz, isteðimiz odur ki biz tavla ve satranç oynamak istiyoruz demekteler.

 

Ýçimden þöyle demek geçti:

Aslaným, burada çelik çomak var, cirit oyunu var.

Tavlayla satranç ise komþuda, Ýran’da oynanýyor, buyurunuz sizi komþuya alalým, orada rahat rahat oynayýnýz.

Ve iþte diyorum!!!

 

Tüm Ortadoðu ve batý kültürlerinde, biliriz ki Tanrýnýn yarattýðý ilk insan Âdemdir. Âdemin eþi olarak da, bir gün Âdem uyuklarken, bir kaburga kemiði alýnarak bu kemikten Havva yaratýlmýþtýr.  Biliriz ki Âdemin cinsiyeti erkek iken, Havva’nýn cinsiyeti diþi olup, her ikisinin de göbek deliði bulunmamaktadýr.  Çünkü her ikisi de doðrulmamýþ, Tanrý tarafýndan yaratýlmýþlardýr.

Yüzde doksan dokuzu Müslüman olan ülkemizde bile bu Eski Ahit öyküsüne, bu þekliyle, inanýlmaktadýr. Ama bu öykünün bir Eski Ahit öyküsü olduðu, bir Tevrat öyküsü olduðu bilinmeden inanýlmaktadýr. Ýþin ilginç tarafý bu öykünün Kuransal bir öykü olduðu bile sanýlmaktadýr. Hatta bundan herkesler eminlerdir de. Bu saný aslýnda 1400 senedir piþirilen ve insanlarýn önüne konan bir çorbadýr. Bu çorbanýn neden bu þekilde piþirilmiþ olduðu bilinmiyor. Ama þöyle bir gerçek var; Kuran, kendinden önce gelmiþ tüm semavi kitaplarýn doðrulayýcýsý olarak indirilmiþtir. Bunu Kuran kendi diliyle bize þu þekilde aktarýr:

2:91- Onlara, "Allah'ýn indirmiþ olduðuna inanýn" denildiðinde þöyle konuþurlar: "Biz, bize indirilene inanýrýz." Ve ondan ötesini inkâr ederler. Oysaki o, kendilerinin yanýndakini doðrulayýcý bir gerçektir. Söyle onlara: "Madem iman sahibiydiniz, daha önce Allah'ýn peygamberlerini niye öldürüyordunuz?"

2:97- De ki: "Kim Cebrail'e -ki o, Allah'ýn izniyle Kuran’ý kendinden öncekini doðrulayýcý, insanlara yol gösterici ve müjde olarak senin kalbine indirmiþtir- düþman kesilirse,

 

Madem Kuran kendinden önceki kitaplarý doðrulamaktadýr, o halde neden Tevrat-Kuran arasýnda ve Ýncil-Kuran arasýnda tezat teþkil edecek bilgiler mevcuttur?

Kuranýn deðiþtirilemezliði ve korunmuþluðu daha deðiþik bir tartýþmanýn konusudur, ama burada Kuranýn deðiþtirilmemiþ olduðunu kabul ettiðimiz anda ve buna inandýðýmýz anda karþýmýza aksi kanýtlanmasý zor bir iddia çýkmaktadýr.  Bu iddia da Tevrat’ýn da Ýncil’in de orijinal metnine sadýk kalýnmamýþ olmasýdýr. Yani Tevrat’ýn da Ýncil’in de orijinal metinleri bir yerlerde gizlenmektedir. O halde, madem ki Kuranýn deðiþtirilmemiþ olduðunu kabul etmekteyiz, ki bu deðiþtirilmemiþ olma durumu bir sürü veriyle ve takip edilen yöntemler dolayýsýyla çok kolaylýkla ispat edilebileceði gibi, Kuranýn bizatihi kendisi bunu mükemmel bir þekilde haykýrmaktadýr,

(15:9- Hiç kuþkusuz, o Zikir'i/Kur'an'ý biz indirdik, biz; her hal ve þartta onu muhakkak koruyacak(hafýzun) olan da biziz), kabul etmemiz gereken diðer gerçek ise, Kuranýn doðrulayamadýðý bu kitaplarý tamamladýðý ve düzelttiði gerçeðidir.

 

 

 

Ýþte bu aþamada sizlere oldukça ilginç bir ayetten bahsetmek, bu ayete dikkatleri çekerek  deðinmek istiyorum.  

 

Nisa:1- Ya eyyühen nasütteku rabbekümüllezý halekaküm min nefsiv vahýdetiv ve haleka minha zevceha ve besse minhüma ricalen kesýrav ve nisaa vettekullahellezý tesaelune bihý vel erham innellahe kane aleyküm rakýyba

(Meal: Ey insanlar! Sizi bir tek canlýdan yaratan, ondan onun eþini de vücuda getiren ve o ikisinden birçok erkekler ve kadýnlar üreten Rabbimize karþý gelmekten sakýnýn. Adýný anarak birbirinizden dilekler dilediðiniz Allah'tan korkun. Rahimlerin haklarýna saygýsýzlýktan da sakýnýn. Þu bir gerçek ki Allah, Rakib'dir, sizin üzerinizde sürekli ve titiz bir gözetleyicidir.) 

 

Bu ayete paralel olarak, yine ayný þekilde ayný anlamlarý taþýyan ve ayný kelimeleri kullanan, ama  sadece "ceale" sözcüðüyle farklýlaþan Araf:189 ayeti vardýr.

Araf:189 da buraya kopyalarsak;

Araf:189 - Hüvellezi halekaküm min nefsiv vahidetiv ve ceale minha zevceha li yesküne ileyha felemma teðaþþaha hamelet hamlen hafifen fe merrat bih felemma eskalet deavellahe rabbehüma lein ateytina salihal lenekunenne mineþ þakirin.

(Meal: O, odur ki, sizi bir tek canlýdan yarattý, eþini de ondan vücuda getirdi ki, gönlü buna ýsýnsýn. Eþini sarýp kucaklayýnca o, hafif bir yük yüklendi de bir süre onu gezdirdi. Aðýrlaþtýðýnda ikisi birden Rablerine þöyle dua ettiler: "Bize iyi huylu, yakýþýklý bir çocuk verirsen yemin ederiz, þükredenlerden olacaðýz.")

görülür ki ayný nefsden yaratma bolümü iki ayette de aynýdýr. Fakat eþin ortaya konmasýna iþ geldiðinde birinci ayette “yaratmak” fiili kullanýlýrken neden ikinci ayette “yapmak”(ceale) fiili kullanýlmaktadýr?

 

Yukarýda verilen tercümeler, bu ayetlerin klasik tercümeleri olup, beþ aþaðý on yukarý tüm meallerde ayný þekilde meallendirilmiþtir.

Halbuki, Nisa:1'in Türkçe tercümesi þu þekilde yapýlabilir:

Nisa:1- Ey insanlar! Rabbinizi dinleyin ki, O, sizi  tek bir nefsten yarattý, ondan (nefsden) o diþinin eþini de yarattý, ikisinden pek çok erkek ve kadýn üretti ...... ve adýna birbirinizden isteklerde bulunduðunuz ALLAH'a saygý gösterin; akrabalara da... ALLAH elbette sizi Gözetlemektedir.

  

Ayný þekilde bu tercümeyi þu þekilde yapmak da mümkündür:

Nisa:1- Ey insanlar!Rabbinizi dinleyin ki, O, sizi tek bir nefsden yarattý, o nefsden de o nefsin eþini yarattý ve ikisinden pek çok erkek ve kadýn üretti ........ 

 

Klasik kabullere göre bu tercüme þu þekilde yapýlmaktadýr ki bu da insaný yanlýþ anlamlara sürüklemektedir.

Nisa:1- Ey insanlar! Rabbinizi dinleyin ki, O, sizi  tek bir nefsten yarattý, ondan da onun eþini yarattý, ikisinden pek çok erkek ve kadýn üretti…..

 

Bu þekilde bir tercümeden tabii ki Rabbin bizi bir tek nefsden yarattýðýný ve o ilk yaratýlandan da, o ilk yaratýlanýn eþini yarattýðýný anlamaktayýz. Bu manayý anlamamýz için yetiþmiþ olduðumuz kültür de yeterince bizleri etki altýnda býrakmaktadýr. Eski ahit Yaratýlýþ bölümünde bakýn nasýl bir anlatým vardýr.

 

Tekvin2:21-24-RAB Tanrý Adem'e derin bir uyku verdi. Adem uyurken, RAB Tanrý onun kaburga kemiklerinden birini alýp yerini etle kapadý./ Adem'den aldýðý kaburga kemiðinden bir kadýn Yaratarak onu Adem'e getirdi./ Adem, "Ýþte, bu benim kemiklerimden alýnmýþ kemik, Etimden alýnmýþ ettir" dedi, "Ona 'Kadýn denilecek, Çünkü o adamdan alýndý."/ Bu nedenle adam annesini babasýný býrakýp karýsýna baðlanacak, ikisi tek beden olacak.

 

Halbuki Kuran ayetlerinde bu durum Eski Ahitteki gibi anlatýlmamýþtýr. Mademki Kuran tüm diðer semavi kitaplarýn tamamlayýcýsý ve düzelticisidir, o halde Kuran anlatýmý bizi en layýkýyla baðlamalýdýr.

Burada anlatýlan odur ki, ortada bir “nefs” vardýr. Ve kabaca, ilk yaratýlan da, eþ de o ayný nefsden yaratýlmaktadýr. Fakat burada yaratýlan nedir. Ayný nefsden yeni nefsler mi yaratýlmaktadýr, yoksa ayný nefsden bedenler mi yaratýlmaktadýr?

 

Nisa:1 ayetinin tercümeleri ele alýndýðýnda her iki tercüme de aslýnda doðrudur. Öncelikle bir bütün nefsden, bir nefs yaratýlmakta ve yine o ayný nefsden(minha) – ki nefs kelimesi Arapçada diþi bir kelimedir ve “ha” eki ile belirtilmektedir -  yaratýlan nefsin zevcesi yani eþi yaratýlmaktadýr (zevceha). Bu yaratýlýþ yeryüzü boyutunda olan bir yaratýlýþ deðildir. Þimdi bu iki eþin bedenlenmeleri gerekmektedir. Ýþte Yüce Yaratan burada mucizevî bir kelime oyunuyla bizlerin nefislerinin ayný “bütün” nefsden yaratýldýðýný ama bizleri bedenlerken ilk baþlangýçta beden olarak kadýnýn yaratýldýðýný, devamýnda o kadýnýn eþi olarak – o kadýndan- erkeðin yaratýldýðýný ve bu her ikisinden de pek çok erkek ve kadýnýn ürediðini belirtmiþtir.

 

 

 

Surenin adý Nisa-Kadýnlar suresidir ve bu anlatýlanlar bu surenin birinci ayetinde yerlerini bulmuþlardýr.

Bu aþamada ister istemez þu tespiti yapmak mümkündür.  Allah yeryüzüne bir halife atayacaktýr,

(2:30-  Bir zamanlar Rabbin meleklere: "Ben, yeryüzünde bir halife atayacaðým." demiþti de onlar þöyle konuþmuþlardý: "Orada bozgunculuk etmekte olan, kan döken birini mi atayacaksýn? Oysa ki bizler, seni hamd ile tespih ediyoruz; seni kutsatýp yüceltiyoruz."Allah þöyle dedi: "Þu bir gerçek ki ben, sizin bilmediklerinizi bilmekteyim.")

bu halifenin adý Ademdir, (2:31-Ve Adem'e isimlerin tümünü öðretti. Sonra onlarý meleklere göstererek þöyle buyurdu: "Hadi, haber verin bana þunlarýn isimlerini, eðer doðru sözlüler iseniz.")

cinsiyeti kadýndýr.

Bu tespit doðru olabilir mi? Bunu ancak Kuranýn kendisinden öðrenebiliriz. Bakýn Araf suresi ayet 12’de nasýl bahsedilmiþtir:

7(Araf):12-Allah buyurdu: "Sana emrettiðimde secde etmeni engelleyen neydi?" Ýblis dedi: "Ben ondan hayýrlýyým. Beni ateþten yarattýn, onu çamurdan yarattýn."

7(Araf):12- Kale ma meneake ella tescüde iz emartük kale ene hayrum minhu halakteni min nariv ve halaktehu min týyn.

 

Ýblis “ben ondan hayýrlýyým” derken bu cümledeki ondan zamiri, Ademi iþaret etmektedir. Zamirler Arapçada, ulandýðý ismin cinsiyetine göre deðiþik formlar alýrlar. Türkçede kelimelerin cinsiyetleri olmadýðý için tercümelerde isimlerin cinsiyetlerinin farkýnda olmayýz. “Ondan” iþaret zamiri Arapçada “min-hu” olarak Ademi iþaret etmektedir. Ve erkek olarak iþaret etmektedir. Adem diþi olsaydý o durumda “min-ha” denecek idi. Dolayýsýyla Adem erkektir.

Buradan da ancak þu anlaþýlabilir. Evet ilk yaratýlan insan diþidir. Ama yeryüzüne atanan halife Ademdir, ve cinsiyeti erkektir.

Diðer bir ispat da Al-i Ýmran suresi ayet 59’da gizlenmiþ durumdadýr.

3(Al-i Ýmran):59- Allah katýnda Ýsa'nýn durumu, Âdem’in durumu gibidir. Onu topraktan yarattý, sonra ona "ol" dedi. Artýk o, olur.

 

21(Embiya):91- Ve o, cinsiyet organýný/ýrzýný titizlikle koruyan kadýn. Onun baðrýna ruhumuzdan üfledik de kendisini ve oðlunu âlemler için bir mucize yaptýk.

Ýsa’nýn yaratýlýþý bakire Meryem’in rahmine KutsalRuh tarafýndan atýlan topraktan oluþmuþ bir öz münasebetiyle olmuþtur.  Ademin durumu da ayný þekilde olmuþ, önce diþi yaratýlmýþ, sonra kutsal ruh topraktan bir özü (23(Muminun):12-Yemin olsun ki, biz insaný topraktan oluþan bir özden yarattýk.) diþinin rahmine atmýþ ve böylece Âdem yaratýlmýþtýr. Âdemin yaratýlýþýnda ona öz ruhtan da üflenmiþtir. Dikkat edilecek olursa, ilk yaratýlan diþinin yaratýlýþýnda, ona öz ruhtan üflenmemektedir.  Daha sonra bu ikisinden pek çok erkek ve kadýn üremiþtir denmektedir.  Sanki öz ruh sonraki nesillere sadece erkek kromozomundan geçmektedir. Ve de sadece erkek çocuða geçmektedir. Belki de soyun erkek üzerinden devam etmesi bu sebepledir, kim bilir? Bu arada diþinin nefsani bir varlýk olduðunu, erkeðin ise hem nefsani hem de rabbani bir varlýk olduðunu üzülerek söylemek mecburiyetindeyim.

 

Ne kadar ilginçtir ki, anne karnýndaki ambriyo, fötüs evresine gelene kadar çeþitli evrelerden geçer. Bu evreler arasýnda bebeðin cinsel organlarý da evrelerden geçerlerken, öncelikle diþi cinsel organ geliþim gösterir, bebek diþi olacaksa, cinsel organ vagina olarak kalmakta ve geliþmektedir. Aksine bebek erkek olacaksa, vagina zaman içerisinde penise dönüþmekte ve bebek erkek olarak doðmaktadýr. Anne karnýnda bebeðin cinsiyetinin tespiti bu yüzden belli bir süre sonra yapýlmaktadýr. Yani her bebeðin bedenleniþinde de önce diþi sonra erkek unsurlar ortaya çýkmaktadýr.

 

Araf:189 ayetine gelinecek olursa, buradaki anlatým biraz deðiþiktir. Her birimizin ayný bütün nefsden yaratýldýðýmýz(halekaküm) söylenmekte ama o ayný nefsden(minha), sükunet bulmasý için (yeskune) o diþinin (ha) eþinin(zevce) yapýldýðý/vücuda getirildiði(ceale) dile getirilmekte ve devamýnda diþinin eþine sarýldýðý ve hafif bir yükle yüklendiði ifade edilmektedir. Buradaki anlatým tamamen fiziksel dünyada olup bedenlenme ve hamile kalma iþlemleri üzerinedir. 

Araf:189-Hüvellezi halekaküm min nefsiv vahidetiv ve ceale minha zevceha li yesküne ileyha felemma teðaþþaha hamelet hamlen hafifen fe merrat bih felemma eskalet deavellahe rabbehüma lein ateytina salihal lenekunenne mineþ þakirin.
 
Araf:189-O'dur sizi bir tek nefsten yaratan. Sükunet bulmasý için o nefsten de o diþinin eþini yaptý. Ardýndan, (eþi) o diþiye sarýldý, hafif bir yükle yüklendi ve bir süre sonra aðýrlaþtý. Her ikisi Rab'leri ALLAH'a: "Bize kusursuz bir çocuk verirsen þükredenlerden olacaðýz," diye yalvardýlar.

 

Ýlk diþi ile, ondan olup da ayný zamanda onun eþi de olan Âdemin birlikteliðinden pek çok erkek ve kadýn üremiþtir. Bu üreyen erkek ve kadýna Kuran Âdem oðullarý (beni ademe) ünvanýný vermiþtir. (beni Âdem,  Âdem oðullarý demek olduðu kadar Âdem yavrularý, Âdem çocuklarý manasýna da gelmektedir?). Bu özel bir addýr. Kanýmca bu ad bu varlýklara, kendi aralarýnda üreme izni verildiði için uygun görülmüþtür. Bu varlýklarýn kendi aralarýnda üremelerinde, kan karýþmasý açýsýndan herhangi bir sorun olmamýþ, Allah bu izni vermiþtir kanýsýndayým. Bu durum Nuh tufanýna kadar bu þekilde devam eder. Nuh tufanýndan sonra ise bu varlýklara artýk Âdem oðullarý deðil, insan diye hitab edilmiþtir.(Araf suresinin okunmasýnda bu durum rahatlýkla anlaþýlabilmektedir). Bu aþamadan sonra bir diþi ve bir erkekten doðanlara “insan” diye hitap edilmektedir. (49(Hucurat):13- Ey insanlar! Biz sizi, bir erkekle bir diþiden yarattýk. Ve örfler yoluyla tanýþýp kaynaþasýnýz diye sizi milletlere, boylara ayýrdýk. Hiç kuþkusuz, Allah katýnda en seçkininiz, kötülüklerden en çok korunanýnýzdýr. Allah her þeyi bilir, her þeyden haberdardýr.)

 

Bu aþamada þu “Her sanat eserinin bir müsveddesi, bir taslaðý vardýr. Onun için Allah önce erkeði yarattý” deyiþini de artýk tartýþmaya açmak gerekmez mi?

 

Kýssadan hisse :

Ýlk diþinin göbek deliði yoktur, evettir, ama Ademin göbek deliði vardýr, nasýl ki Ýsa’nýn vardýr, ayný durumda olan Ademin de vardýr, çünkü Adem ilk diþiden doðmuþtur.

 

Not: Bunlar Kurandan benim çýkarýmlarýmdýr, elimden geldiðince doðru tercüme yapmaya çalýþmýþýmdýr, yanlýþ anlaþýlmasýndýr!

Kuran okumaya ilk baþladýðým yýllarda, ki o zaman Kuraný Türkçe meallerinden okuyabiliyordum, kafam daha Bakara suresini okumaktayken karýþmaya baþlamýþtý bile. Bakýyordum Allah konuþuyordu, bakýyordum O bu sefer kendisinden biz diye bahsediyordu. Daha da kötüsü, Allah, “yalnýz sana kulluk eder, yalnýz senden medet umarýz” demekteydi. Sonradan öðrendim ki(?) bu ayeti Allah insanlarýn aðzýndan konuþtururmuþ. Meðerse aslýnda bu bizlerin etmesi gereken bir duaymýþ. Birinci sure olan Fatiha suresinden bahsediyorum:

1:1  Rahman ve Rahim Allah'ýn adýyla...

1:2  Hamd, alemlerin Rabbi Allah'adýr.

1:3  Rahman'dýr, Rahim'dir O.

1:4  Din gününün Malik'i, sultanýdýr O...

1:5  Yalnýz sana ibadet ederiz ve yalnýz senden yardým dileriz.

1:6  Dosdoðru yola ilet bizi...

1:7  Kendilerine nimet verdiklerinin, üzerlerine gazap dökülmemiþlerin, karanlýk ve þaþkýnlýða saplanmamýþlarýn yoluna...

 

Sonralarý bu sure sürekli beni rahatsýz etti. Manasýnda olaðanüstü bir þeyler bulunuyordu. Müslüman’ýn her namazýnýn her rekâtýnda illa ki okunmasý gerektiði söylenen bu sure, ayetlerdeki tavsiyeleri eden varlýk sarih bir beyinle düþününce tüm sihrini yitiriyordu. Ýkinci, üçüncü ve dördüncü ayetlerde, konuþan varlýk, bize Allahý tanýtýrken, beþinci ayetten sonra aniden yalnýz O’ndan yardým dilediðini, yalnýz O’na ibadet ettiðini bildiriyor ve O’na dua etmeye baþlýyordu. Ama hani bu varlýk Allah idi? Eðer bu varlýk Allah ise, Allah kime ibadet ediyor ve kimden yardým diliyordu? Yoksa o konuþan varlýk Allahýn bizatihi kendisi deðil miydi? Bu olabilir miydi?

Tekâmül etmeye ve ayetlerin Arapçalarýný da okumaya baþladýðým zaman, ancak olaylarý ayýrt etme imkânýný buldum.

 

Kuranda beþer aðzýyla bir mesaj iletilmek istendiði zaman, ya bu görev “de ki” emir kipiyle resule yüklenir ya da “dediler” ve “derler” þeklinde bir grubun veya bir kavmin Kuranda konuþmasý saðlanýr. Bakýn aþaðýdaki örnekler söylediklerimizi ne þekilde desteklemektedirler:

 

112:1  De ki: "O, Allah'týr; Ahad'dýr, tektir.

113:1  De ki, "Þafaðýn Rabbine sýðýnýrým."

114:1  De ki: "Ýnsanlarýn Rabbine sýðýnýrým.

4:77    Kendilerine, "ellerinizi çekin, namazý kýlýn, zekatý verin" denilenleri görmedin mi? Üzerlerine savaþ yazýlýnca, içlerinden bir grup insanlardan Allah'tan korkmuþ gibi hatta daha þiddetli bir korkuyla korkar oldu. Ve þöyle dediler: "Ey Rabbimiz! Ne diye yazdýn üzerimize savaþý; yakýn bir süreye kadar bizi erteleseydin ya!" De ki: "Dünya nimeti çok azdýr. Kötülükten sakýnan için ahiret daha hayýrlýdýr. Bir yýl kadar bile zulme uðratýlmazsýnýz."

10:2    "Ýnsanlarý uyar, iman edenlere de kendileri için Allah katýnda yüksek bir doðruluk derecesi bulunduðunu müjdele" diye içlerinden bir er kiþiye vahiy göndermemiz, insanlara þaþýrtýcý mý geldi? Küfre batanlar: "Bu adam açýk bir büyücüdür."dediler.

2:8      Ýnsanlar içinden bazýlarý vardýr, "Allah'a ve ahiret gününe inandýk" derler ama onlar inanmýþ deðillerdir.

 

112:1’de “De ki” emrini veren, ayetin devamýnda Allahtan bahsettiðine göre, Allahýn kendisi olmamalýdýr. Ayný þekilde 113:1ve 114:1’de de ayný yazý formu korunduðuna göre, bu emri veren kim veya kimlerdir?

4:77 ayetinde de olayý anlatan bir varlýk vardýr ama bu varlýk Allah deðildir. Anlatan Allah olsaydý, olayýn içerisinde Kendinden bahsedeceði zaman “Allah’tan korkmuþ” þeklinde deðil, birinci tekil þahýs kullanýp, “Ben’den korkmuþ” þeklinde bir kalýp kullanmasý gerekmez miydi? Ayný durum 10:2 ve 2:8 ayetleri için de geçerlidir. O halde bu ve bunun gibi ayetlerde konuþan varlýk kimdir?

 

Bu tip konuþmalarýn yanýnda, bizatihi Allahýn konuþmasýna da rastlarýz Kuran’da.

2:40  Ey Ýsrailoðullarý! Size lütfettiðim nimetimi hatýrlayýn; bana verdiðiniz söze vefalý olun ki, ben de size ahdimde vefalý olayým. Ve yalnýz benden çekinin.

2:41  Beraberinizdekini doðrulayýcý olarak indirmiþ bulunduðuma inanýn. Onu ilk inkar eden siz olmayýn. Benim ayetlerimi az bir bedel karþýlýðý satmayýn.Ve yalnýz benden sakýnýn.

 

Görüldüðü gibi Allah Kuranda konuþtuðu zaman çok doðal olarak birinci tekil þahýs kullanmaktadýr. Klasik kabullerde, bu durumu açýklamaya çalýþan müctehidler, Kuranda konuþan varlýðýn sadece Allah olduðunu ve O’nun bazen birinci tekil þahýs bazen de birinci çoðul þahýs kullandýðýný söylemiþlerdir. Ýçinden çýkýlmaz durumlar söz konusu olduðunda da, biz diye konuþan varlýklarýn insan olduðunu ve Allahýn ayetlerde kullarýný konuþturduðunu savunmuþlardýr.

Halbuki Kuranýn çoðu yerinde, kendisine “biz” diye hitap eden, konuþan bir topluluk bulunmaktadýr:

1:5 Yalnýz sana ibadet ederiz ve yalnýz senden yardým dileriz.

2:34  O vakit biz meleklere, "Âdem’e secde edin" demiþtik de Ýblis dýþýnda tümü secde etmiþti. Ýblis yan çizmiþ, kibre sapmýþ ve nankörlerden olmuþtu.

2:138  Allah'ýn boyasýný esas alýn. Allah’tan daha güzel kim boya vurabilir! Biz yalnýz O'na kulluk ederiz.

31:12  Andolsun biz, Lukman'a þu yolda hikmet verdik: "Allah'a þükret." Þükreden kendisi lehine þükreder. Nankörlük edense þunu bilmeli: Allah Gani'dir, Hamid'dir.

 

Bu ayetler gibi yüzlerce ayet bulunmaktadýr. Kuranýn genelinde iþte bu topluluk konuþmaktadýr. Anlatýmýn büyük bir kýsmýný, bu topluluk yapmaktadýr. Bu topluluk kimlerden oluþmaktadýr? Kimlerdir bu topluluðun üyeleri? Bakýnýz Saffat:164:165:166 ayetleri bu varlýklarý ne þekilde tarif etmiþdir.

 

37:164  Bizim, istisnasýz her birimizin bilinen bir makamý vardýr.

37:165  O saf saf dizilenler elbette biziz.

37:166  O durmadan tespih edenler elbette biziz.

 

Ve de surenin baþýnda o saf baðlayýp dizilenlere, zikir okuyanlara yeminler edilmektedir.

 

37:1  Andolsun o saf baðlayýp dizilenlere/o saflar tutturup sýraya dizenlere/o kanatlarýný açýp toplayarak uçanlara,

37:2  O haykýrarak sevk edenlere/o göðüs gererek duranlara,

37:3  O Zikir okuyanlara,

37:4  Ki sizin ilahýnýz hiç kuþkusuz bir ve tektir.

37:5  Göklerin, yerin ve bu ikisi arasýndakilerin Rabbidir O; doðularýn da Rabbidir O.

 

Bu “BÝZLER” saf saf dizilmekte olanlar, sýraya dizenler, kanatlarýný açarak uçanlar, sevk edenler, o göðüs gererek duranlar, zikir okuyanlar, o þekil varlýklardýr ki, o varlýklar üzerine yemin edilmekte, sonrasýnda bu BÝZLERÝN her birinin birer makamý olduðu bildirilmekte ve mütakiben, o saf saf dizilenlerin elbette BÝZLER olduðu ve bu BÝZLERÝN mütemadiyen tespih eden varlýklar olduðu belirtilmektedir. Bu davranýþlar içerisinde bulunan varlýklarýn tanýmýný Kuran Bakara:30 ve Nahl:49 ayetlerinde yapmýþtýr:

2:30    Bir zamanlar Rabbin meleklere: "Ben, yeryüzünde bir halife atayacaðým." demiþti de onlar þöyle konuþmuþlardý: "Orada bozgunculuk etmekte olan, kan döken birini mi atayacaksýn? Oysaki bizler, seni hamd ile tespih ediyoruz; seni kutsayýp yüceltiyoruz."Allah þöyle dedi: "Þu bir gerçek ki ben, sizin bilmediklerinizi bilmekteyim."

16:49  Göklerdeki ve yerdeki yürüyen hayvanlar/canlý þeyler (irade verilmemiþ, dabbe) da melekler de yalnýz Allah'a secde ederler ve hiç de büyüklük taslamazlar.

 

Bu varlýklar tahmin edebileceðimiz gibi elbette meleklerden bir gruptur. Fakat bu grubu meydana getirmiþ olan melekler yüceltilmiþ meleklerden oluþmaktadýr.

Bakýnýz Saffat:8 bu grubu nasýl tanýmlamaktadýr:

 

37:8  Onlar ne kadar çýrpýnsalar da o YÜCE KONSEYi dinleyemezler. Ve her taraftan atýþa tutulurlar;

37:8  La yessemmeune ilel MELEÝL A’LA ve yukzefune min külli canib

 

 

Ve Sad:65:66:67:68:69:70 ayetleri bu konseyden bahsederken bakýn nasýl bir tanýmlama getirmektedir:

38:65  De ki: "Ben, sadece bir uyarýcýyým. O Vahid ve Kahhar Allah'tan baþka ilah yoktur."

38:66  "Göklerin, yerin ve bunlar arasýndakilerin Rabbi'dir O. Aziz ve Gaffar..."

38:67  De ki: "Büyük bir haberdir o."

38:68  "Yüz çevirip duruyorsunuz ondan."

38:69  "Onlar tartýþýrlarken, o YÜCE KONSEY hakkýnda benim hiçbir bilgim yoktu."

38:70  "Bana, sadece açýk bir uyarýcý olduðum vahyediliyor."

 

Yüceltilmiþ meleklerden oluþan bu Yüce Konsey üyeleri Allahýn emriyle, Kurandan anladýðýmýz kadarýyla sürüyle görev yerine getirmektedirler. Bunu Nahl:49-50 ayetlerinden çok rahatlýkla görebiliriz.

 

16:49-50 Göklerdeki ve yerdeki yürüyen hayvanlar/canlý þeyler(dabbetiv) de melekler de yalnýz Allah'a secde ederler ve hiç de büyüklük taslamazlar. Üstlerinde egemen olan Rablerinden ürperirler ve emredildikleri þeyi yaparlar.

Gelin þimdi birlikte bu vazifelerin neler olduðunu bizatihi Kuran aðzýndan irdeleyelim.

 

1-Can alma vazifesi

6:61 O, kullarý üzerinde egemendir ve üzerinize koruyucu melekler gönderir. Sizden birine ölüm geldiði zaman elçilerimiz onun canýný hiç vakit geçirmeden alýrlar.

6:93 ALLAH adýna yalan uydurandan ve kendisine hiçbir þey vahyedilmediði halde, "Bana vahyediliyor," diyenden ve " ALLAH'ýn indirdiði gibi ben de indireceðim," diyenden daha zalim kim olabilir! Can çekiþmesi anýnda zalimleri bir görsen! Melekler, ellerini uzatmýþtýr: "Canýnýzý verin! ALLAH hakkýnda gerçek olmayaný söylemenizden ve onun ayetlerini (vahyini ve mucizelerini) kibir ve gururla karþýlamanýzdan dolayý bugün utanç verici azapla cezalandýrýlacaksýnýz. "

10:46 Onlara söz verdiklerimizin bir kýsmýný sana göstersek de veya canýný alsak da, onlarýn son dönüþ yeri bizedir. Sonra ALLAH onlarýn yaptýklarý her þeye de tanýktýr.

16:28 Öz benliklerine zulmedip durduklarý bir sýrada, meleklerin canlarýný aldýklarý kiþiler þöyle diyerek teslim bayraðýný çekerler: "Biz hiçbir kötülük yapmýyorduk." Ýþ hiç de öyle deðil. Allah, sizin yapmakta olduklarýnýzý çok iyi bilmektedir.

 

2-Askeri kuvvet birimi olma vazifesi

9:26 Sonra Allah, resulünün üzerine de müminlerin üzerine de sükunetini indirmiþ, ayrýca sizin görmediðiniz ordular göndermiþ de küfre sapanlara azap etmiþti. Kâfirlerin cezasý iþte budur.
9:40 Eðer siz ona yardým etmezseniz bilin ki, Allah ona zaten yardým etmiþti. Hani küfredenler onu iki kiþinin ikincisi olarak yurdundan çýkardýklarýnda, maðarada bulunduklarý bir sýrada arkadaþýna þöyle diyordu: "Tasalanma, Allah bizimle." Bunun üzerine Allah ona sükûnet indirmiþ ve kendisini sizin görmediðiniz ordularla desteklemiþti de küfre sapanlarýn sözünü sefil kýlýp alçaltmýþtý. Allah'ýn sözü ise yüce olanýn ta kendisidir. Allah Aziz'dir, Hakim'dir.

28:40 Biz de onu ve askerlerini yakalayýp hepsini suyun içine fýrlattýk. Bak, nasýl oldu zalimlerin sonu!

33:9 Ey iman edenler, Allah'ýn üzerinizdeki nimetini hatýrlayýn! Hani, üstünüze ordular gelmiþti de biz onlarýn üzerine bir rüzgâr ve sizin görmediðiniz ordular salmýþtýk. Allah, yapmakta olduklarýnýzý iyice görmektedir.

48:4 O odur ki, müminlerin gönüllerine, imanlarý beraberinde iman geliþtirsinler diye, mutluluk ve huzur indirdi. Yalnýz Allah'ýndýr göklerin ve yerin ordularý. Alim'dir Allah, Hakim'dir.
48:7 Yalnýz Allah'ýndýr göklerin ve yerin ordularý. Aziz'dir Allah, Hakim'dir

74:31 Biz, cehennem yaranýný hep melekler yaptýk. Ve biz onlarýn sayýlarýný da küfre sapanlar için bir imtihandan baþka þey yapmadýk. Ta ki, kendilerine kitap verilenler iyice ve apaçýk bilsinler. Ýman etmiþ olanlarýn imaný artsýn. Kendilerine kitap verilmiþ olanlarla iman sahipleri kuþkuya düþmesin. Kalplerinde hastalýk olanlarla küfre sapmýþ bulunanlar da; "Allah bununla neyi örneklendirmek istiyor?" desinler. Ýþte böyle. Allah, dilediðini/dileyeni saptýrýr, dilediðini/dileyeni de doðruya ve güzele kýlavuzlar. Rabbinin ordularýný ancak O bilir. Bu, insan için bir öðüt verici ve düþündürücüden baþka þey deðildir.

 

3-Zararlardan koruma vazifesi

13:37 Ýþte biz o Kuran’ý Arapça bir hüküm kaynaðý olarak indirdik. Eðer sana gelen ilimden sonra onlarýn keyiflerine uyarsan, Allah'tan sana ne bir dost nasip olur ne de bir koruyucu.

13:11 Her bir için onu önünden ve arkasýndan izleyen gözcüler vardýr ki, kendisini Allah'ýn emrine baðlý olarak koruyup denetlerler. Gerçek þu ki Allah, bir toplumun maruz kaldýðý þeyleri, onlar, iç dünyalarýndakini deðiþtirmedikçe, deðiþtirmez. Allah bir topluma bir periþanlýk dileyince de artýk onu geri çevirecek bir güç yoktur. Ve onlar için Allah dýþýnda koruyucu bir dost da olamaz.

6:61 Kullarý üzerinde egemenlik sahibi Kaahir'dir O. Üzerinize koruyucular gönderir. Nihayet ölüm birinize geldiðinde, elçilerimiz onu vefat ettirirler. Ne vaktinden önce iþ yaparlar onlar ne de vaktinden sonra.

42:44 ALLAH kimi saptýrmýþsa, artýk O'ndan sonra onun bir koruyucusu yoktur. Azabý gördüklerinde, zalimlerin, "Bizim için bir þans daha yok mu?" dediklerini görürsün.

86:4 Hiçbir benlik yoktur ki, üzerinde bir koruyucu/bir bekçi bulunmasýn.

82:10 Ve þu kuþkusuz ki, sizin üzerinizde koruyucular bekçiler var.

 

4- Elçilik vazifesi

6:61 Kullarý üzerinde egemenlik sahibi Kaahir'dir O. Üzerinize koruyucular gönderir. Nihayet ölüm birinize geldiðinde, elçilerimiz onu vefat ettirirler. Ne vaktinden önce iþ yaparlar onlar ne de vaktinden sonra.

7:37 Yalan düzerek Allah'a iftira eden yahut O'nun ayetlerini yalanlayanlardan daha zalim kim vardýr? Ýþte bunlarýn Kitap'tan nasipleri kendilerine ulaþýr, nihayet elçilerimiz onlara gelip canlarýný alýrken þöyle derler: "Allah dýþýndaki yakardýklarýnýz nerede?" Þu cevabý verirler: "Bizden uzaklaþýp kayboldular." Böylece, öz benlikleri aleyhine kendilerinin kâfir olduðuna tanýklýk ettiler.

11:77 Elçilerimiz Lut'a geldiðinde onlar için kaygýlanmýþ, göðsü daralmýþ da þöyle demiþti: "Bu, zorlu bir gün!"

11:81 Melekler dediler: "Biz senin Rabbinin elçileriyiz. Sana asla el süremezler. Gecenin bir yerinde aileni götür. Ýçinizden hiç kimse geri kalmasýn; karýn müstesna. O, ötekilere çatan belaya çarptýrýlacaktýr. Onlarýn azap vakti, sabah vaktidir. Sabah da ne kadar yakýn, deðil mi?"

29:31 Elçilerimiz, Ýbrahim'e müjdeyi getirdiklerinde þöyle dediler: "Biz þu kentin halkýný helak edeceðiz. Çünkü ora halký zalim oldular."
29:33 Elçilerimiz Lut'a gelince, onlar yüzünden fenalaþtý, eli-kolu birbirine dolandý. "Korkma, tasalanma dediler, biz seni de aileni de kurtaracaðýz. Ama karýn azaba terk edilenlerden olacaktýr."

35:1 Hamd, Fatýr olan Allah'adýr; gökleri ve yeri yaratan, melekleri ikiþer, üçer, dörder kanatlý elçiler yapan O'dur. Yaratýþta/yaratýlmýþlarda dilediðini artýrýr O. Hiç kuþkusuz, Allah her þeye gücü yetendir.

36:14 Hani biz onlara iki kiþi göndermiþtik, onlarý yalanlamýþlardý. Bunun üzerine biz, üçüncü bir kiþiyle destek vermiþtik. Þöyle demiþlerdi:"Biz, size gönderilen elçileriz."

 

5-Dua etme vazifesi

33:43  O’dur salat eden/dua eden size ve melekleri de; çýkarýrlar sizi karanlýklardan nura ve müminlere merhametlidir O.

 

6- Uyarýcýlýk vazifesi

6:48  Biz o gönderilen elçileri, müjdeciler ve uyarýcýlar olmaktan öte bir þey için göndermiyoruz. Ýman edip hayrý ve barýþý yerleþtirenlere korku yoktur. Tasalanmayacaklardýr onlar.

16:2  Kullarýndan dilediðine melekleri, emrinden olan ruh ile indirip þu þekilde uyarýr: "Gerçek þu: Benden baþka ilah yok, o halde benden korkun."

 

7-Yaratma vazifesi

6:99 Size gökten su indiren de O'dur. Biz o suyla her þeyin bitkisini çýkardýk. Ondan da bir yeþillik çýkardýk. O yeþillikten birbiri üzerine binmiþ daneler çýkardýk. Hurma aðacýnýn tomurcuðundan sarkan salkýmlar, üzümlerden baðlar, zeytin, nar çýkardýk. Birbirine benzeyeni var, benzemeyeni var. Meyve verdiðinde ve meyveler olgunlaþtýðýnda bir bakýn onun ürününe! Bu size gösterilenlerde, iman eden bir topluluk için, çok ibretler vardýr.

7:11 Andolsun ki sizi yarattýk, sonra sizi biçimlendirdik, sonra da meleklere: "Âdem’e secde edin" dedik. Onlar da secde ettiler. Ama Ýblis etmedi, secde edenlerden olmadý o.
7:179 Yemin olsun ki biz, insanlardan ve cinlerden birçoðunu cehennem için yarattýk. Kalpleri var bunlarýn, onlarla anlamazlar; gözleri var bunlarýn, onlarla görmezler; kulaklarý var bunlarýn, onlarla iþitmezler. Davarlar gibidir bunlar. Belki daha da þaþkýn. Gafillerin ta kendileridir bunlar.
7:181 Bizim yarattýklarýmýzdan bir ümmet var ki, hakka rehberlik eder ve onunla adalet sunarlar.

15:26 Andolsun, biz insaný; kuru çamurdan, deðiþken-cývýk bir balçýktan yarattýk.
15:85 Biz gökleri, yeri ve bunlarýn arasýndakileri hak olarak yarattýk. O saat elbette gelecektir. Þimdi sen, uzanan ellerini tut, güzel davran!

16:40 Biz bir þeyi dilediðimizde, onun hakkýnda söyleyeceðimiz söz, "ol" demekten ibarettir; o hemen oluverir.

17:70 Andolsun, biz, Ademoðullarýný onur ve üstünlükle donattýk, onlarý karada ve denizde binitlerle yükledik. Onlarý, güzel ve temiz rýzýklarla besledik. Ve onlarý yarattýklarýmýzýn birçoðundan üstün kýldýk.

19:67 Hatýrlamýyor mu insan; o daha önce hiçbir þey deðilken, onu biz yarattýk.

20:53 Yeryüzünü size beþik yapan, onda sizin için yollar açan, gökten su indiren O'dur. Biz o suyla çeþitli bitkilerden çiftler çýkardýk.

20:55 Sizi yerden yarattýk. Tekrar oraya göndereceðiz. Ve oradan sizi bir kez daha çýkaracaðýz.

22:5 Ey insanlar! Ölümden sonra dirilme konusunda kuþku içinde olabilirsiniz. Ama þu bir gerçek ki, biz sizi bir topraktan, sonra bir spermden, sonra bir embriyodan/döllenmiþ bir karýþýmdan, sonra ne olduðu kýsmen belirli, kýsmen belirsiz bir et parçasýndan yarattýk ki, size açýk-seçik beyanda bulunalým. Ve sizi rahimlerde, belirlenen bir süreye kadar dilediðimiz þekilde bekletiyoruz. Sonra sizi bir çocuk olarak çýkarýyoruz. Daha sonra da tam kuvvetinize ulaþmanýzý saðlýyoruz. Bununla birlikte içinizden bir kýsmý öldürülüyor, yine içinizden bir kýsmý ilimden sonra bir þey bilmesin diye ömrün en basit ve düþük noktasýna geri gönderiliyor. Yeryüzünü de sönmüþ kül halinde görürsün. Nihayet onun üzerine suyu indirdiðimizde titrer, kabarýr ve her güzel/bereketli çiftten bir þeyler bitirir.

35:27 Görmedin mi, Allah, gökten bir su indirdi. Onunla, renkleri çeþit çeþit meyveler çýkardýk. Daðlardan da yollar var; beyaz, kýrmýzý, deðiþik renklerde. Ve simsiyah yollar da var

36:33 Ölü toprak onlar için bir mucizedir. Onu dirilttik, ondan dane çýkardýk; bak iþte ondan yiyorlar.

36:42 Onlar için gemilere benzer, binecekleri baþka þeyler de yarattýk.
36:71 Görmediler mi, ellerimizin yapýp ettiklerinden, kendileri için nice hayvanlar yarattýk da onlar, bu hayvanlara sahip oluyorlar.

44:39 Ýkisini de, sadece gerçeði göstermek üzere yarattýk. Ama onlarýn çoklarý bilmiyorlar.

46:3 Gökleri ve yeri ve ikisi arasýndakileri hak olarak ve belirlenmiþ bir süre için yarattýk biz. Küfre batanlarsa uyarýlmýþ olduklarý þeyden yüz çevirmektedirler.

49:13 Ey insanlar! Biz sizi, bir erkekle bir diþiden yarattýk. Ve örfler yoluyla tanýþýp kaynaþasýnýz diye sizi milletlere, boylara ayýrdýk. Hiç kuþkusuz, Allah katýnda en seçkininiz, kötülüklerden en çok korunanýnýzdýr. Allah her þeyi bilir, her þeyden haberdardýr.

50:16 Yemin olsun ki, insaný biz yarattýk. Nefsinin ona neler fýsýldadýðýný da biz biliriz. Biz ona, þah damarýndan daha yakýnýz.
50:38 Andolsun, biz gökleri, yeri ve bunlar arasýndakileri altý günde yarattýk. Ve bize hiçbir yorgunluk dokunmadý.

51:49 Herþeyden iki çift yarattýk ki düþünüp anlayabilesiniz.

54:49 Þu bir gerçek ki, biz her þeyi bir ölçüye göre yarattýk.

56:57 Sizi biz yarattýk, biz! Tasdik etseydiniz olmaz mýydý?

70:39 Hayýr, ummasýnlar! Gerçek þu ki biz onlarý, bildikleri þeyden yarattýk.

76:2 Doðrusu, biz insaný karýþým olan bir spermden yarattýk. Halden hale geçiririz onu. Sonunda onu iþitici, görücü yaptýk.
76:28 Biz yarattýk onlarý ve kuvvetli yaptýk baðlarýný/eklemlerini. Dilediðimizde benzerleri ile deðiþtiririz onlarý.

78:8 Sizleri çiftler/eþler olarak yarattýk.

90:4 Biz insaný gerçekten bir sýkýntý ve zorluk içinde yarattýk.

95:4 Biz insaný gerçekten en güzel bir biçimde yarattýk.

 

Tüm bu yukarýdaki ayetlerden anlaþýlmaktadýr ki Allahýn emrini yerine getiren ve O’nun yaratýcýlýk sýfatýyla donatýlmýþ VARLIKLAR, sorumlu olduklarý yerlerde madde, bitki ve canlý yaratma görevlerini üstlenmiþlerdir.

 

8-Arþý taþýma vazifesi

40:7 Arþý yüklenip taþýyanlar ve onun çevresindeki þuurlular Rablerinin hamdi ile tespih ederler ve ona inanýrlar. Ýman sahipleri için de þöyle af dilerler: "Rabbimiz! Sen herþeyi rahmet ve ilim halinde kuþattýn. Tövbe edip senin yoluna uymuþ olanlarý baðýþla. Ve onlarý cehennem azabýndan koru!"

9-Yazýcýlýk vazifesi

43:80  Yoksa onlarýn sýrlarýný, fýsýltýlarýný duymadýðýmýzý mý sanýyorlar? Hayýr, öyle deðil; elçilerimiz yanlarýnda yazýp duruyorlar.

45:29  Bu bizim kayýtlarýmýz, sizinle ilgili her þeyi bütün gerçekliðiyle anlatýr: çünkü yaptýðýnýz her þeyi kayda geçirmiþtik!"

50:17  Saðýnda ve solunda oturmuþ iki görevli, kayýt yapmaktadýr.

50:18  Bir söz sarf etmeye dursun, yanýndaki gözcü hemen zapt ediverir.

 

10-Kýlavuzluk vazifesi

50:19-21 Ölüm sarhoþluðu hak olarak geldi. Ýþte bu, senin kaçýp durduðun þeydir. Ve sura üfledi. Ýþte bu, geleceði vaat edilen gündür. Her benlik, yanýnda bir kýlavuz, bir de tanýk olduðu halde gelir.

 

11-Taksimat vazifesi

51:1-4 O tozutup savuranlara/o kýrýp un-ufak edenlere, O aðýrlýk taþýyanlara, O kolayca akýp gidenlere/o rahatça yüzenlere, O iþ ve oluþu bölüþtürenlere andolsun ki,

 

12-Toplumlarý helak etme vazifesi

70:40-41 Ýþ, onlarýn sandýðý gibi deðil! Doðularýn ve batýlarýn Rabbine andolsun ki, biz gerçekten gücü yetenleriz; Onlarý kendilerinden daha üstün olanlarla deðiþtirmeye... Ve biz önüne geçilebilecekler deðiliz.

17:16  Biz bir ülkenin/medeniyetin/toplumun mahvedilmesini gerek gördüðümüzde, onun servet ve nimetle þýmarmýþ ele baþlarýný yöneticiler yaparýz da onlarýn orada bozuk gidiþler sergilemelerine müsaade ederiz. Böylece o ülke aleyhine hüküm hak olur; biz de oranýn altýný üstüne getiririz.

 

 

Yüce Konsey’in görüldüðü üzere bu âlemde çok özenle seçilmiþ görevleri bulunmaktadýr. Bu görevleri yerine getirmelerinin tek sebebi, Allahýn emretmesi ve izin vermesiyle ilgilidir. Tüm bu düzen, bedenlenen benlikler olan insanýn yeryüzünde takip edilebilmesi, yalnýz býrakýlmamasý için kurulmuþtur.

 

ALLAH, BENLÝKLERÝ, HALÝFELER OLMALARI ÝÇÝN ATAYACAÐI YER YÜZÜNDE, SINAVLARDAN GEÇMEK ÝÇÝN BEDENLEDÝÐÝNDE VE ÝÇLERÝNE KENDÝ RUHUNDAN ÜFLEDÝÐÝNDE, ARTIK O BENLÝKLER KENDÝLERÝYLE YAPILAN SÖZLEÞMELERÝN HAKLARINI VERENE KADAR DÝDÝNECEKLER VE ÇALIÞACAKLARDIR.  SINAVLAR, BENLÝKLERÝN EN ÝYÝ TEKÂMÜL SEVÝYESÝNE ULAÞANA KADAR DEVAM EDECEKTÝR. SONUNDA DEÐÝÞÝK MÜKEMMELÝYET MERTEBELERÝNE ERÝÞMÝÞ OLAN BENLÝKLER, “RUH”LAÞMIÞ BENLÝKLER OLARAK O’NUN YANI BAÞINDA YERLERÝNÝ ALACAKLARDIR.

DÝÐER BÝR DEYÝÞLE “O’NA DÖNDÜRÜLECEKSÝNÝZ”

 

Hani, her sabah saat 9:00 sularýnda iþ yerime gitmek üzere evimden çýkýyorum; yolum uzun, her defasýnda bir saatimi alýyor; akþamlarý da ayný trafiðe kalmamak için 15:30’da terk-i daire yaparým; yol yine bir saat sürer; bu iki saatlik yol sürelerimi deðerlendirmek için Ýstanbul radyolarýndaki çeþitlemeleri dinlerim; güzel programlar yapmaktalar; bu programlar havadan-sudan sohbet programlarý olduðu kadar, ciddi olduklarýna inanmýþ olduðum haber programlarý da olmakta, demiþtim ya, bu sabah (19.12.2007-Cýharþambe) yine ayný saatlerde yola çýktým. Dün akþamdan kalma radyo kanalýnda bir haber programý yayýnda.

 

Program sunucusu, bayram yaklaþýyor ya, benim Allaha Yakýnlaþma Bayramý diye adlandýrdýðým, ama büyük bir çoðunluk bazýlarýnýn Kurban Bayramý diye adlandýrdýðý bayram yaklaþýyor, eh tabii kurbanlar da gýrtlaklanacak, bir röportaj yapmýþlar, onu banttan veriyor, soruyor þimdi halktan insanlara, “Efendim biliyorsunuz þimdi klonlanmýþ koyunlar üretildi, kopya yani, bunlarý bayramda kurban eder misiniz? Kopya kurban caiz midir?” filan gibi abuk sabuk sorular. Ben de direksiyonda bunu duydum, anýnda gülme krizine girdim tabii……  aradan kahkahalarýmýn arkasýndan halkýmýzdan insanlarýn cevap sesleri geliyor. Bir anda gülmem kesildi, pürdikkat kesildim. Soruya adamýn teki cevap veriyor; yok diyor, öyle þey olur mu? Mümkün deðil kopya koyun kesilmez, kesilse dahi Allah onu kabul etmez. Aha dedim, yurdumuzdan insan manzaralarý. Bir de ekliyor arkasýndan, hem kopya koyun caiz deðildir. Bak bak bak!!! Allah kabul etmiyor, HEM kopya koyun caiz deðil. Yani Allahýn kabul etmemesi caiziyetten daha yumuþak bir delil, daha önemsiz bir sebep. Vay be dedim, ne günlere kaldýk….

Ben bunlarý düþünürken tabii röportaj devam ediyor; bi baþkasýna uzattýlar mikrofonu; kopya koyun kesecek misiniz? sorusuna, koyunun kopyasý mý olurmuþ abla? diye soruyla bir cevap geliyor; “abla” cevaplýyor, tabii diyor, tüm dünyada olduðu gibi bizde de kopyaladýlar koyunu…. Cevap müthiþ; kopyasý ucuz ise keseriz tabii diyor, bunun üzerine “abla” ekliyo, caiz mi sizce? Adam; þimdi ucuz ise alýrýz, caizse, sorarýz, fetva verirlerse kurban ederiz, yok caiz deðilse tutar kendimize keseriz, diyor…. Tabii ben de kesiliyorum direksiyon baþýnda. Bir kere koyun kopya da olsa kopya olmasa da kesilecek, bu Allahýn emri, Allah öyle emretmiþ. Ammaaa, caiz ise, kesilen koyun KURBAN olmuþ olacak, caiz deðilse kesilen koyun bu sefer kavurmalýk olacak ve oturup kendileri yiyecek.

 

Adetlerimiz arasýnda hile-i þeriye diye tanýmlansa da, bir “zekat keçisi” kandýrmacasý vardýr. Ramazan’da (Güz yaðmurlarý trantinasý) adam zekat verecek, öðrenmiþ zekat hem paradan hem maldan veriliyor, mal olarak da keçileri var. Aralarýndan bir tanesini Ramazanýn baþýnda baþka bir köþeye ayýrýr ve onu sürekli suyla besler. Hiç ot yok. Hayvan 15-20 günde bir deri bir kemik kalýr, sütten filan da kesilir. Hani zekat miktarý vardýr ya malýnýn kýrkta biri (1/40), bu keçi iþte o 40 keçilik sürüsünün zekat için ayrýlmýþ bir tanesidir. Herif malýnýn kýrkta birini verecektir ama vereceði hayvandan kimse yararlanmasýndýr maksat. Hesapta Allahý kandýracaktýr.

 

Burada da durum ayný, öðrenmek istiyor adam, caiz ise, koyunu aðýrlýkta hafif biþey alacak ki, ucuz olsun, sonra onu kestirecek ve etrafa daðýtacaktýr. Etraf az miktarda sebeplensindir, ama bayramýn “asýl” maksadý olan kan akýtmak “fariza”sý yerine getirilsindir, sanki kan akýtmak farzmýþ gibi. Ama caiz deðil ise bu sefer þöyle dolgun bir koyun satýn alacaktýr ki kendi aile fertleri amcalar halalar arasýnda yiyeceklerinden, görsündür tüm aile fertleri aða kimdir?, ama fakat yanýnda asýl kan akýtma iþlemi de yerine gelecektir.

Neyse iþte, ben bu düþünceler arasýnda sürerken, sunucu demez mi, bu avamdan insanlar bunu doðru bilmiyorlar, biz bi de Diyanet Ýþleri Baþkanlýðýnýn “Alo fetva” hattýna baðlanalým, oraya da soralým caiz miymiþ deðil miymiþ? diye. Ben yine pürdikkat kesildim. Bizim “abla” çevirdi telefonu, kayýta da baðladý cihazý; fetva hattýndan biri açtý, açar açmaz çok dolu olduðumuzdan hemen sorunuzu yönlendiriniz diye bir erkek sesi… haa dedim adam herhalde “yöneltiniz” demek istedi …  soru hemen geldi; kopya koyunlar var hocam biliyorsunuz artýk ülkemizde, bunlarý kurban etmek helal midir, haram mýdýr?

El cevap: “Þimdi bakýnýz hanfendi, sizi tenzih ederek söylüyorum, bu kopya koyunlar hususunda Kuranda bir hüküm yoktur, ama hadis-i þeriflerde kurban edilecek koyun, dana ve deve gibi hayvanlardan bahsediliyor, bu þekilde söylendiði için buradan anlaþýlýr ki kopyasý caiz deðildir, orijinalini kesmek gerektir” dedi ve ben artýk dayanamadým ve kenara çektim arabayý. Gülmekten kullanamýyorum, nerdeyse altýma kaçýracaðým.

Þimdi “hoca” önce “ablayý” bi tenzih etti, nedenini anlamadým, tenzih etti, sanki siz bu iþin dýþýndasýnýz, sakýn sizden böyle bir soru duymayayým þekli yarattý, sonrasýnda Kuranda bu konu için bir hüküm olmadýðýný söyledi ve “esas kaynaða” gelerek fetvasýný verdi. Oldukça metodik bir yaklaþým. Nedir bu esas kaynak? Hadis-i þerifler… Dikkat ediniz, bu güruhun esas kaynaðý Kuran olamýyor bir türlü, esas kaynak hadis-i þerif. Ne diyormuþ hadis-i þerifler? Kesilecek hayvanýn kopya olmasýna dikkat çekilmediðine göre, demek ki bu hayvan ORÝJÝNAL olmalýymýþ. Sanki hoca fotokopi çekiyor. Makinenin camý üzerine orijinalini koyuyor, basýyor düðmeye, alttan kopyasý çýkýyor, iþte bu kopyadan hadislerde bahsedilmiyor. Demek ki neymiþ? Üst tablaya koymuþ olduðun orijinali kurban edeceksin.

Düþünmekten ve düþünürken gülmekten kendimi alamýyorum.

Hocanýn deðil fetva verme yetkisi olmasý, hiçbir þeyden haberi yok. Kuranda bu konu için hüküm olmadýðýný söylüyor. Bre hodja – ne menem hocaysan - sen Kuraný bilmiyorsun ki zaten, ne diye Kuranda hüküm yok diyorsun? “Kopya kurban helal mi?”den önce sen bi baksana bakalým Kuran’da kopya helal mi diye? Ama bakmazsýn ki, bakarsan sonra maazallah gerçekleri görürsün, sen bakmamaya devam et ama ben bakýp gördüðüm ayeti buradan vereyim müsadenle:

Nisa:119 "Yemin olsun, onlarý saptýracaðým, onlarý kuruntulara/hurafelere/anlamýný bilmeden okumaya mutlaka iteceðim. Onlara mutlaka emir vereceðim de davarlarýn kulaklarýný yaracaklar; onlara muhakkak emredeceðim de Allah'ýn yaratýþýný/yarattýklarýný deðiþtirecekler." Kim Allah'ý býrakýp da þeytaný yandaþ edinirse açýk bir hüsrana kesinlikle yuvarlanmýþ olacaktýr.

 

Bu ayette týrnak iþareti içerisinde konuþan varlýk Ýblistir. Ayeti yeryüzünde biolojik alanda yapýlan yanlýþ iþlerin hepsi için bir nasihat niteliðinde almak çok mümkün. Hatta hatta, sünnet denilen merasimle çocuklarýn cinsel organlarýný kesenleri (Afrika ülkelerinde kýz çocuklarýnýn klitorislerini sünnet edip cinsel organlarýný parçalayanlar) saðlýk açýsýndan gereksiz olan bu ameliyatla çocuklara acý çektirenleri ve bu yolla insanýn yaratýlýþýnda Allahýn hata yaptýðýný ima etmeye çalýþanlarý da tenzih etmemek gerekmekte.

Bunun yanýnda, diðer varlýklar üzerinde yapýlan deðiþiklikler konusunda da yorum getirmek mümkün bu ayetle.

Bu durumda klonlama ameliyesi, kopyalama iþlemi ne imiþ?

Þeytaný yandaþ edinmekten baþka bir þey deðilmiþ.

Kitapta derinlemesine hüküm var mýymýþ?

Evet, hem de muhteþem bir hüküm.

Peki ya o þerefli hadisler arasýnda bu konuya eðilen yalan yanlýþ ve de uyduruk herhangi bir söz var mýymýþ?

Yokmuþ.

Neden peki?

Çünkü o þerefli hadis dedikleri ve Nebi Muhammede mâlettikleri o sözde hadisler yani hadiseler, baþtan sona palavradýr da ondandýr.

Palavra olmasa, zaten bu sözlerin hepsi Kuranda olur idi ve herkesler oradan açýp okurlardý. O durumda da amaca ulaþma imkaný kalmaz idi.

 

Gülme krizim geçtikten sonra, verdim sola sinyalimi ve bu düþünceler içerisinde yavaþ yavaþ ofise geldim ve bu satýrlarý klavyeye almaya baþladým.

 

Hepinize iyi ALLAHA YAKLAÞMA BAYRAMLARI olsun, O’na emanet olunuz.

29.11.2007 tarihinde Ýnançlar kategorisinden yayýnladýðým “Ortalýða tek soru: Maide:5-51” baþlýklý makalemi tekrar gözden geçirdim. Burada asýl vurgulamak istediðim noktalar bu sözcüklerin tarihsel kökleri deðildi. Asýl vurgulamak istediðim, Kuran bir “þey”den bahsederken, bizlerin tercüme adý altýnda bu “þey”leri tamamen çarpýttýðýmýz ve böylelikle kavram kargaþasýna sebebiyet verdiðimizdi.

 

Allahýn bizlerin Yehuda kavminin yerleþtiði yöre olan Yehudelilerle ve Nasýralýlarla neden gönül dostlarý olmamýzý istemediðini, aslýna bakýlýrsa fazla irdelemek istememiþtim. Bu isteksizliðimi de acaba “Yahudiler Uzeyri, Hýristiyanlar da Ýsayý Allahýn oðlu ilan ettiler” demelerinden dolayý mý onlardan gönül dostu olmaz diyor Yüce Yaratan? diye bir soru yönelterek belirtmeye çalýþmýþtým. Fakat tekrar makaleyi gözden geçirdiðimde, tercüme çarpýklýklarýndan dikkatleri kaçýrmamak uðruna gönül dostlarý olamayacaðý konusunu açmamýþ olmamýn bir hata olduðunu gördüm. Bu ruh hali içerisinde, konuyu açmaktan baþka çare kalmýyor bana.

Efendim, þimdi, Yehudelilerden ve Nasýralýlardan gönül dostlarý olmuyor. Neden?

Yehudeliler, Yahuda kavminden gelen insanlar. Bunlar tarihlerinde en çok peygamber öldürmüþ insanlar. Yani Allah’a inanmýyorlar, O’na baþ kaldýrýyorlar. Zaten bundan dolayýdýr ki en çok peygamber bu kavimden çýkýyor, en çok kitap bu kavmi oluþturan toplumlara geliyor. Davut bu kavimdendir, ona Zebur geliyor. Süleyman bu kavimdendir, Zekeriya, Yahya, diðer koldan Ýmran ailesi dolayýsýyla Meryem ve Ýsa hep bu soydan gelmektedirler. Ýsa’ya da bilindiði gibi Ýncil verilmiþtir.

Musa bu soydan deðildir. Musa, yine Yakup’un Lea’dan olan oðullarýndan Levi’nin soyundan gelmektedir. Yani ayrý bir koldan gelmektedir. Dolayýsýyla Yehudelilerden olup da Ehl-i Tevrat olmayan, Nasýralý olup da Ehl-i Tevrat veya Ehl-i Ýncil olmayan insanlardan gönül dostlarý olunmayacaðýný belirtmektedir ayet. Bu aþamada Ýsa Nasýra’da bir Ehl-i Tevrat olarak doðmuþtur ama orada ilk vaazýný verdikten sonra Kudüse geçmiþtir. Zaten Ýsa, Tevrat’ta deðiþikliðe uðratýlmýþ bir takým ayetleri düzeltmeye yollandýðýný kendi aðzýndan söylemiþtir. Enteresan olan, bilindiði üzere semavi kitaplardaki ilk çarpýtma Tevrat üzerinde yapýlmýþtýr. Ortodoks Museviler günümüzde bile Allahýn (Yahvenin) sadece kendi tanrýlarý olduðunu, baþkalarýnýn ise, baþka baþka tanrýlarý olabileceðini söyleye gelmektedirler. Nasýra’da kalanlarýn (demek ki) hepsi Ortodoks olarak kalmýþ ve kendilerine gelen kitabýn takipçisi olmamýþlardýr. Zaten Museviler için Kuran soydan bahsetmek istediðinde Ýsrailoðullarý, dinden bahsetmek istediðinde de “Tevrata tabi olanlar” diye bir ifade tarzý benimsemektedir. Hýristiyanlar için ise “Ýncil baðlýlarý” (5:47) diye bir ifade kullanmaktadýr (Bu Ýncil’in bugünkü Ýncil olduðunu ifade etmiyorum burada tabii ki). Soylarý yine Yakub-oðullarýndan olduðu içindir ki soydan bahsederken ayýrým yapmamýþ ve onlarýn hepsine Ýsraeloðullarý demiþtir.

Ýþte bu yüzden Yahuda soyundan gelenlerle (bu soya hem Yehudeliler hem de Nasýralýlar girmektedir) gönül dostu olmayýnýz, çünkü onlar hiçbir semavi kitabýn ehli olamamýþlardýr denerek, özetle, kitap ehli olmayanla gönül dostluðu kurmayýn denmiþtir.

Diðer taraftan, Kuran’da geçen bütün özel isimlerin satýhsal manalarýnýn yaný sýra birkaç deðiþik, deruni manasý olduðuna da inanýyorum. Ufak bir örnek vermek istiyorum:

 

61:6   Meryem oðlu Ýsa'nýn da þöyle dediðini hatýrla: "Ey Ýsrailoðullarý! Ben size Allah'ýn elçisiyim. Benden önce gelen Tevrat'ý doðrulayýcý ve benden sonra gelecek Ahmet adýnda bir elçiyi müjdeleyici olarak gönderildim." Fakat Ýsa'nýn müjdelediði elçi onlara apaçýk delilleri getirdiðinde: "Bu, katýksýz bir büyüdür." Dediler.

61:6   Ve iz kale 'ýysebnu meryeme ya beniy israiyle inniy resulullahi ileykum musaddikan lima beyne yedeyye minettevrati ve mubeþþiren biresulin ye'tiy min ba'diy-ismuhu ahmedu felemma caehum bilbeyyinati kalu haza sýhrun mubiynun.

 

Ayetteki "Ahmed" kelimesi, Arapçada "daha çok övülen" anlamýnda bir betimlemedir. Bunu özel bir isim olarak yansýtan geleneksel yorumlar, tarih ve realite ile çeliþmektedirler. Ýsa'dan sonra gelen peygamberin ismi Muhammed idi. Yüzyýllar sonra Muhammedi putlaþtýranlar, sadece Allaha ait olan "Ýlk, Son, Hesaba Çeken..." gibi isimleri ve Ahmedi de içeren 99 ismi peygambere yakýþtýrmýþlardýr. "Ahmed" kelimesi, Ýncilde de özel isim olarak geçmemekte, Ýbranice karþýlýðý olan "paraklitos" olarak geçmektedir. Ayrýca, Ýsa, kendisinden sonraki elçiyi ismiyle haber verseydi, Ýsayý izleyen analar ve babalar çocuklarýna bu ismi verecekler ve binlerce Ahmedin yaþadýðý bir dünyada bu müjdenin önemi kalmayacaktý. Nitekim bu kelimenin Ýbranice karþýlýðý bir isim olarak yaygýnlaþmamýþtýr. Ýsanýn, Musanýn, daha önce ona kimsenin adaþ yapýlmadýðý belirtilen Yahya ve v.s.’nin özel manalarý olduðu kanýsýndayým. Sanki Allah bir taþla binlerce kuþ vurmakta gibi midir, nedir?

 

Tekrar altýný çizmek istiyorum, Maide:5 ayetinde ne bizim anladýðýmýz anlamda ne de Kuran’ýn söylemi manasýnda, Yahudi ve Hýristiyanlardan bahis edilmemektedir. Bu ayette bahsedilenler “Kitap ehilleri”dir, yani kendilerine kitap indirilmiþ olup o kitaplarý takip edenlerden olanlardýr. Bu kitap ehilleri sadece Museviler ve Hýristiyanlar deðillerdir, bir de Davudiler vardýr, onlara da kitap indirilmiþtir. Bu Kitap Ehillerinin kadýnlarýyla, Müslüman erkeklerin evlenebilecekleri tavsiye ediliyor. Unutmamak gerekiyor ki, indirilen kitap o toplumdaki peygambere geliyor. Peygamber de bu kitabý alýp önce yakýn çevresine sonra da uzak çevresine teblið ediyor. Toplumlarda teblið edilenlere her birey inanmýyor. Ýnananlar “Kitap Ehli”ni oluþturuyor. Toplumun inanmayan diðer bireyleri ise “O yöreli” olarak adlandýrýlmakta. Ben bunu böyle anlýyor ve anlatýyorum.